حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَيَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالَ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنُونَ ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي حَرْمَلَةَ، عَنْ عَطَاءٍ، وَسُلَيْمَانَ، ابْنَىْ يَسَارٍ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُضْطَجِعًا فِي بَيْتِي كَاشِفًا عَنْ فَخِذَيْهِ أَوْ سَاقَيْهِ فَاسْتَأْذَنَ أَبُو بَكْرٍ فَأَذِنَ لَهُ وَهُوَ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ فَتَحَدَّثَ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ فَأَذِنَ لَهُ وَهُوَ كَذَلِكَ فَتَحَدَّثَ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عُثْمَانُ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَوَّى ثِيَابَهُ - قَالَ مُحَمَّدٌ وَلاَ أَقُولُ ذَلِكَ فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ - فَدَخَلَ فَتَحَدَّثَ فَلَمَّا خَرَجَ قَالَتْ عَائِشَةُ دَخَلَ أَبُو بَكْرٍ فَلَمْ تَهْتَشَّ لَهُ وَلَمْ تُبَالِهِ ثُمَّ دَخَلَ عُمَرُ فَلَمْ تَهْتَشَّ لَهُ وَلَمْ تُبَالِهِ ثُمَّ دَخَلَ عُثْمَانُ فَجَلَسْتَ وَسَوَّيْتَ ثِيَابَكَ فَقَالَ " أَلاَ أَسْتَحِي مِنْ رَجُلٍ تَسْتَحِي مِنْهُ الْمَلاَئِكَةُ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ва Яҳё ибн Айюб ва Қутайба ва Ибн Ҳужр ривоят қилдилар. Яҳё ибн Яҳё: хабар берди деди, бошқалар: бизга Исмоийл — яъни Ибн Жаъфар — Муҳаммад ибн Абу Ҳармаладан, у Атоо ва Сулаймон — Ясорнинг икки ўғли — ва Абу Салама ибн Абдураҳмондан ривоят қилди деб айтдиларки, Оиша шундай деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг уйимда сонларини ёки болдирларини очиб ётган эдилар. Бас, Абу Бакр изн сўради, у зот шу ҳолатда туриб унга изн бердилар, сўнг у гаплашди. Кейин Умар изн сўради, у зот шу ҳолатда унга изн бердилар, сўнг у гаплашди. Кейин Усмон изн сўради, бас Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирдилар ва кийимларини тўғрилаб олдилар. — Муҳаммад: бу бир кунда бўлди демайман деди. — Сўнг у кирди ва гаплашди. У чиққач, Оиша деди: Абу Бакр кирганда қувонмадингиз ва эътибор бермадингиз, сўнг Умар кирди, унга ҳам қувонмадингиз ва эътибор бермадингиз, сўнг Усмон кирганда эса ўтириб, кийимларингизни тўғрилаб олдингиз. Бас, у зот дедилар: «Малаклар ундан ҳаё қиладиган кишидан мен ҳаё қилмайманми?»
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، حَدَّثَنِي عُقَيْلُ، بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعُثْمَانَ حَدَّثَاهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ لاَبِسٌ مِرْطَ عَائِشَةَ فَأَذِنَ لأَبِي بَكْرٍ وَهُوَ كَذَلِكَ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ فَأَذِنَ لَهُ وَهُوَ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ . قَالَ عُثْمَانُ ثُمَّ اسْتَأْذَنْتُ عَلَيْهِ فَجَلَسَ وَقَالَ لِعَائِشَةَ " اجْمَعِي عَلَيْكِ ثِيَابَكِ " . فَقَضَيْتُ إِلَيْهِ حَاجَتِي ثُمَّ انْصَرَفْتُ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي لَمْ أَرَكَ فَزِعْتَ لأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا كَمَا فَزِعْتَ لِعُثْمَانَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ عُثْمَانَ رَجُلٌ حَيِيٌّ وَإِنِّي خَشِيتُ إِنْ أَذِنْتُ لَهُ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ أَنْ لاَ يَبْلُغَ إِلَىَّ فِي حَاجَتِهِ " .
Бизга Абдулмалик ибн Шуъайб ибн ал-Лайс ибн Саъд ривоят қилди, менга отам бобомдан ривоят қилди, менга Уқайл ибн Холид Ибн Шиҳобдан, у Яҳё ибн Саъийд ибнул-Оссдан ривоят қилдики, Саъийд ибнул-Осс унга хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёллари Оиша ва Усмон унга ривоят қилдиларки, Абу Бакр Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига киришга изн сўради, у зот тўшакларида Оишанинг кийимини (миртини) кийиб ётган эдилар. Бас, у зот шу ҳолатда Абу Бакрга изн бердилар, у ҳожатини ўтаб, сўнг қайтди. Кейин Умар изн сўради, у зот шу ҳолатда унга изн бердилар, у ҳам ҳожатини ўтаб, сўнг қайтди. Усмон деди: Сўнг мен у зотнинг ҳузурларига киришга изн сўрадим, бас у зот ўтирдилар ва Оишага: «Кийимингни ўзингга йиғиб ол» дедилар. Мен ҳожатимни ўтаб, сўнг қайтдим. Оиша: «Эй Расулуллаҳ, сизни Абу Бакр ва Умар розияллаҳу анҳумо учун Усмон учун чўчиганингиздек чўчиганингизни кўрмадим, сабаби нима?» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта Усмон ҳаёли киши. Мен унга шу ҳолатда изн берсам, ҳожатини менга етказа олмаслигидан қўрқдим.»
حَدَّثَنَاهُ عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، كُلُّهُمْ عَنْ يَعْقُوبَ، بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَحْيَى، بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عُثْمَانَ وَعَائِشَةَ حَدَّثَاهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ عُقَيْلٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ .
Буни бизга Амр ан-Ноқид ва ал-Ҳасан ибн Алий ал-Ҳулвоний ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилдилар — барчаси Яъқуб ибн Иброҳим ибн Саъддан, бизга отам Солиҳ ибн Кайсондан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилди. У деди: Менга Яҳё ибн Саъийд ибнул-Осс хабар бердики, Саъийд ибнул-Осс унга хабар бердики, Усмон ва Оиша унга ривоят қилдиларки, Абу Бакр ас-Сиддиқ Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига киришга изн сўради. Бас, Уқайлнинг Зуҳрийдан ривоят қилган ҳадиси мисли зикр қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَائِطٍ مِنْ حَائِطِ الْمَدِينَةِ وَهُوَ مُتَّكِئٌ يَرْكُزُ بِعُودٍ مَعَهُ بَيْنَ الْمَاءِ وَالطِّينِ إِذَا اسْتَفْتَحَ رَجُلٌ فَقَالَ " افْتَحْ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ " . قَالَ فَإِذَا أَبُو بَكْرٍ فَفَتَحْتُ لَهُ وَبَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ - قَالَ - ثُمَّ اسْتَفْتَحَ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ " افْتَحْ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ " . قَالَ فَذَهَبْتُ فَإِذَا هُوَ عُمَرُ فَفَتَحْتُ لَهُ وَبَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ ثُمَّ اسْتَفْتَحَ رَجُلٌ آخَرُ - قَالَ - فَجَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " افْتَحْ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ عَلَى بَلْوَى تَكُونُ " . قَالَ فَذَهَبْتُ فَإِذَا هُوَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ - قَالَ - فَفَتَحْتُ وَبَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ - قَالَ - وَقُلْتُ الَّذِي قَالَ فَقَالَ اللَّهُمَّ صَبْرًا أَوِ اللَّهُ الْمُسْتَعَانُ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ал-Аназий ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий Усмон ибн Ғиёсдан, у Абу Усмон ан-Наҳдийдан, у Абу Мусо ал-Ашъарийдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадина боғларидан бирида ёнбошлаб, сув билан лой орасига ўзлари билан бўлган бир таёқни санчиб ўтирганларида, бир киши (эшикни) очишни сўради. Бас, у зот: «Очиб бер ва уни жаннат билан хушхабарла» дедилар. Деди: Қарасам Абу Бакр экан, мен унга очдим ва уни жаннат билан хушхабарладим. Деди: Сўнг бошқа бир киши очишни сўради. У зот: «Очиб бер ва уни жаннат билан хушхабарла» дедилар. Деди: Бордим, қарасам у Умар экан, мен унга очдим ва уни жаннат билан хушхабарладим. Сўнг бошқа бир киши очишни сўради. Деди: Бас, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирдилар ва: «Очиб бер ва уни бошига келадиган бало билан бирга жаннат билан хушхабарла» дедилар. Деди: Бордим, қарасам у Усмон ибн Аффон экан. Деди: Мен очдим ва уни жаннат билан хушхабарладим. Деди: Ва у зот айтган нарсани айтдим. Бас, у: «Аллаҳим, сабр бер» ёки «Аллаҳ ёрдам сўраладиган Зотдир» деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ حَائِطًا وَأَمَرَنِي أَنْ أَحْفَظَ الْبَابَ . بِمَعْنَى حَدِيثِ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ .
Бизга Абур-Робийъ ал-Атакий ривоят қилди, бизга Ҳаммод Айюбдан, у Абу Усмон ан-Наҳдийдан, у Абу Мусо ал-Ашъарийдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир боғга кирдилар ва менга эшикни қўриқлашни буюрдилар. Усмон ибн Ғиёснинг ҳадиси маъносида.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ الْيَمَامِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - وَهُوَ ابْنُ بِلاَلٍ - عَنْ شَرِيكِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَخْبَرَنِي أَبُو مُوسَى الأَشْعَرِيُّ، أَنَّهُ تَوَضَّأَ فِي بَيْتِهِ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ لأَلْزَمَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلأَكُونَنَّ مَعَهُ يَوْمِي هَذَا . قَالَ فَجَاءَ الْمَسْجِدَ فَسَأَلَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا خَرَجَ . وَجَّهَ هَا هُنَا - قَالَ - فَخَرَجْتُ عَلَى أَثَرِهِ أَسْأَلُ عَنْهُ حَتَّى دَخَلَ بِئْرَ أَرِيسٍ - قَالَ - فَجَلَسْتُ عِنْدَ الْبَابِ وَبَابُهَا مِنْ جَرِيدٍ حَتَّى قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَاجَتَهُ وَتَوَضَّأَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ قَدْ جَلَسَ عَلَى بِئْرِ أَرِيسٍ وَتَوَسَّطَ قُفَّهَا وَكَشَفَ عَنْ سَاقَيْهِ وَدَلاَّهُمَا فِي الْبِئْرِ - قَالَ - فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ انْصَرَفْتُ فَجَلَسْتُ عِنْدَ الْبَابِ فَقُلْتُ لأَكُونَنَّ بَوَّابَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْيَوْمَ . فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَدَفَعَ الْبَابَ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ . فَقُلْتُ عَلَى رِسْلِكَ - قَالَ - ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا أَبُو بَكْرٍ يَسْتَأْذِنُ فَقَالَ " ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ " . قَالَ فَأَقْبَلْتُ حَتَّى قُلْتُ لأَبِي بَكْرٍ ادْخُلْ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُبَشِّرُكَ بِالْجَنَّةِ - قَالَ - فَدَخَلَ أَبُو بَكْرٍ فَجَلَسَ عَنْ يَمِينِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُ فِي الْقُفِّ وَدَلَّى رِجْلَيْهِ فِي الْبِئْرِ كَمَا صَنَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَكَشَفَ عَنْ سَاقَيْهِ ثُمَّ رَجَعْتُ فَجَلَسْتُ وَقَدْ تَرَكْتُ أَخِي يَتَوَضَّأُ وَيَلْحَقُنِي فَقُلْتُ إِنْ يُرِدِ اللَّهُ بِفُلاَنٍ - يُرِيدُ أَخَاهُ - خَيْرًا يَأْتِ بِهِ . فَإِذَا إِنْسَانٌ يُحَرِّكُ الْبَابَ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ . فَقُلْتُ عَلَى رِسْلِكَ . ثُمَّ جِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَقُلْتُ هَذَا عُمَرُ يَسْتَأْذِنُ فَقَالَ " ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ " . فَجِئْتُ عُمَرَ فَقُلْتُ أَذِنَ وَيُبَشِّرُكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْجَنَّةِ - قَالَ - فَدَخَلَ فَجَلَسَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْقُفِّ عَنْ يَسَارِهِ وَدَلَّى رِجْلَيْهِ فِي الْبِئْرِ ثُمَّ رَجَعْتُ فَجَلَسْتُ فَقُلْتُ إِنْ يُرِدِ اللَّهُ بِفُلاَنٍ خَيْرًا - يَعْنِي أَخَاهُ - يَأْتِ بِهِ فَجَاءَ إِنْسَانٌ فَحَرَّكَ الْبَابَ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ . فَقُلْتُ عَلَى رِسْلِكَ - قَالَ - وَجِئْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ مَعَ بَلْوَى تُصِيبُهُ " . قَالَ فَجِئْتُ فَقُلْتُ ادْخُلْ وَيُبَشِّرُكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْجَنَّةِ مَعَ بَلْوَى تُصِيبُكَ - قَالَ - فَدَخَلَ فَوَجَدَ الْقُفَّ قَدْ مُلِئَ فَجَلَسَ وُجَاهَهُمْ مِنَ الشِّقِّ الآخَرِ . قَالَ شَرِيكٌ فَقَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فَأَوَّلْتُهَا قُبُورَهُمْ .
Бизга Муҳаммад ибн Мискин ал-Ямомий ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Ҳассон ривоят қилди, бизга Сулаймон — у Ибн Билол — Шарик ибн Абу Намирдан, у Саъийд ибнул-Мусайябдан ривоят қилди, менга Абу Мусо ал-Ашъарий хабар бердики, у ўз уйида таҳорат қилди, сўнг чиқди-да: «Бугун Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ажралмайман ва у зот билан бирга бўламан» деди. Деди: Бас, масжидга келди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради. Улар: «Чиқиб кетдилар, мана бу томонга йўл олдилар» дедилар. Деди: Мен у зотнинг изларидан, у зотни сўраб чиқдим, ҳатто у зот Биъри Арисга (Арис қудуғига) кирдилар. Деди: Мен эшик олдида ўтирдим — унинг эшиги хурмо шохларидан эди — ҳатто Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳожатларини ўтаб, таҳорат қилдилар. Бас, мен у зот томон турдим, қарасам у зот Биъри Арис (қудуғи) устига ўтириб, унинг тўсини ўрталаб, болдирларини очиб, икковини қудуққа осилтирган эдилар. Деди: Мен у зотга салом бердим, сўнг қайтиб эшик олдида ўтирдим ва: «Бугун Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг эшикбони бўламан» дедим. Бас, Абу Бакр келди-да, эшикни сурди. Мен: «Ким у?» дедим. У: «Абу Бакр» деди. Мен: «Шошилма» дедим. Деди: Сўнг бордим-да: «Эй Расулуллаҳ, бу Абу Бакр изн сўраяпти» дедим. У зот: «Унга изн бер ва уни жаннат билан хушхабарла» дедилар. Деди: Бас, келиб Абу Бакрга: «Кир, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сени жаннат билан хушхабарлаяптилар» дедим. Деди: Абу Бакр кириб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ўнг томонларида, у зот билан бирга тўсин устида ўтирди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қилганидек, оёқларини қудуққа осилтирди ва болдирларини очди. Сўнг мен қайтиб ўтирдим, укамни таҳорат қилиб менга етиб келиши учун қолдирган эдим, шунинг учун: «Агар Аллаҳ фалончига — укасини назарда тутиб — яхшилик хоҳласа, уни келтиради» дедим. Шунда бир киши эшикни қимирлатди. Мен: «Ким у?» дедим. У: «Умар ибн Хаттоб» деди. Мен: «Шошилма» дедим. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурларига келдим, у зотга салом бердим ва: «Бу Умар изн сўраяпти» дедим. У зот: «Унга изн бер ва уни жаннат билан хушхабарла» дедилар. Бас, Умар олдига келдим-да: «Изн берилди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сени жаннат билан хушхабарлаяптилар» дедим. Деди: У кириб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга тўсин устида у зотнинг чап томонларида ўтирди ва оёқларини қудуққа осилтирди. Сўнг мен қайтиб ўтирдим ва: «Агар Аллаҳ фалончига — яъни укасига — яхшилик хоҳласа, уни келтиради» дедим. Бас, бир киши келиб, эшикни қимирлатди. Мен: «Ким у?» дедим. У: «Усмон ибн Аффон» деди. Мен: «Шошилма» дедим. Деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурларига келдим-да, у зотга хабар бердим. У зот: «Унга изн бер ва уни бошига келадиган бало билан бирга жаннат билан хушхабарла» дедилар. Деди: Бас, келдим-да: «Кир, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сени бошингга келадиган бало билан бирга жаннат билан хушхабарлаяптилар» дедим. Деди: У кириб, тўсин тўлиб бўлганини кўрди-да, уларнинг рўпарасида бошқа четдан ўтирди. Шарик деди: Саъийд ибнул-Мусайяб: «Мен буни уларнинг қабрларига таъбир қилдим» деди.
حَدَّثَنِيهِ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، حَدَّثَنِي شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو مُوسَى الأَشْعَرِيُّ، هَا هُنَا - وَأَشَارَ لِي سُلَيْمَانُ إِلَى مَجْلِسِ سَعِيدٍ نَاحِيَةَ الْمَقْصُورَةِ - قَالَ أَبُو مُوسَى خَرَجْتُ أُرِيدُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَلَكَ فِي الأَمْوَالِ فَتَبِعْتُهُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ دَخَلَ مَالاً فَجَلَسَ فِي الْقُفِّ وَكَشَفَ عَنْ سَاقَيْهِ وَدَلاَّهُمَا فِي الْبِئْرِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ حَسَّانَ وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ سَعِيدٍ فَأَوَّلْتُهَا قُبُورَهُمْ .
Буни менга Абу Бакр ибн Исъҳоқ ривоят қилди, бизга Саъийд ибн Уфайр ривоят қилди, менга Сулаймон ибн Билол ривоят қилди, менга Шарик ибн Абдуллаҳ ибн Абу Намир ривоят қилди, Саъийд ибнул-Мусайябнинг шундай деяётганини эшитдим: Менга Абу Мусо ал-Ашъарий мана шу ерда ривоят қилди — ва Сулаймон менга Саъийднинг Мақсура томонидаги мажлисини ишора қилди. Абу Мусо деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни излаб чиқдим, у зотни мол-мулклар (боғлар) томон юриб кетганларини топдим. Бас, у зотнинг ортидан эргашдим, у зотни бир боғга кирган ҳолда топдим, тўсин устида ўтириб, болдирларини очиб, уларни қудуққа осилтирган эдилар. Ва Яҳё ибн Ҳассоннинг ҳадиси маъносида ҳадисни келтирди, лекин Саъийднинг «мен буни уларнинг қабрларига таъбир қилдим» деган сўзини зикр қилмади.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ قَالاَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي، مَرْيَمَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، أَخْبَرَنِي شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، عَنْ سَعِيدِ، بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا إِلَى حَائِطٍ بِالْمَدِينَةِ لِحَاجَتِهِ فَخَرَجْتُ فِي إِثْرِهِ . وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ وَذَكَرَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ ابْنُ الْمُسَيَّبِ . فَتَأَوَّلْتُ ذَلِكَ قُبُورَهُمُ اجْتَمَعَتْ هَا هُنَا وَانْفَرَدَ عُثْمَانُ .
Бизга Ҳасан ибн Алий ал-Ҳулвоний ва Абу Бакр ибн Исъҳоқ ривоят қилдилар, улар: бизга Саъийд ибн Абу Марям ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ибн Абу Касир ривоят қилди, менга Шарик ибн Абдуллаҳ ибн Абу Намир Саъийд ибнул-Мусайябдан, у Абу Мусо ал-Ашъарийдан хабар берди дедилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир куни Мадинадаги бир боғга ҳожатлари учун чиқдилар, мен ҳам у зотнинг ортидан чиқдим. Ва Сулаймон ибн Билолнинг ҳадиси маъносида ҳадисни келтирди, ҳамда ҳадисда зикр қилди: Ибнул-Мусайяб деди: «Мен буни уларнинг қабрларига таъбир қилдим — улар шу ерда жамланди, Усмон эса ажралиб қолди.»