حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، وَالْحَسَنُ بْنُ عِيسَى، مَوْلَى ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - زَادَ ابْنُ عِيسَى - وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالاَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ شَرِيطَةِ الشَّيْطَانِ . زَادَ ابْنُ عِيسَى فِي حَدِيثِهِ وَهِيَ الَّتِي تُذْبَحُ فَيُقْطَعُ الْجِلْدُ وَلاَ تُفْرَى الأَوْدَاجُ ثُمَّ تُتْرَكُ حَتَّى تَمُوتَ .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий ва Ибн Муборакнинг озоди Ҳасан ибн Исо ривоят қилдилар, Ибн Муборакдан, у Маъмардан, у Амр ибн Абдуллаҳдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан - Ибн Исо «ва Абу Ҳурайрадан» деб қўшди - иккаласи дедилар: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шайтоннинг шарийтасидан қайтардилар. Ибн Исо ўз ҳадисида қўшди: У шундай сўйишки, териси кесилиб, томир-йўллари кесилмайди, сўнгра ўлгунига қадар ташлаб қўйилади.