حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نِيَارٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عَنْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِظَبْيَةٍ فِيهَا خَرَزٌ فَقَسَمَهَا لِلْحُرَّةِ وَالأَمَةِ . قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ أَبِي رضى الله عنه يَقْسِمُ لِلْحُرِّ وَالْعَبْدِ .
Бизга Иброҳим ибн Мусо ар-Розий ривоят қилди, бизга Исо ривоят қилди, бизга ибн Абу Зиъб ал-Қосим ибн Аббосдан, у Абдуллаҳ ибн Ниёрдан, у Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ичида мунчоқ (хараз) бўлган бир зарф (забя) келтирилди, у уни ҳур (озод) аёлга ҳам, чўрига ҳам тақсимлади. Оиша деди: Отам розияллаҳу анҳу ҳур (озод) кишига ҳам, қулга ҳам (тенг) тақсимларди.