Сунани Абу Довуд — 2990-ҳадис

Хирож ва бошқарув · Хумус ва қариндошлар улушини тақсимлаш ўринлари

2990-ҳадисСунани Абу Довуд · Хирож ва бошқарув

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ الْقُرَشِيُّ، قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ - يَعْنِي ابْنَ عِيسَى - كُنَّا نَقُولُ إِنَّهُ مِنَ الأَبْدَالِ قَبْلَ أَنْ نَسْمَعَ أَنَّ الأَبْدَالَ مِنَ الْمَوَالِي قَالَ حَدَّثَنِي الدَّخِيلُ بْنُ إِيَاسِ بْنِ نُوحِ بْنِ مُجَّاعَةَ عَنْ هِلاَلِ بْنِ سِرَاجِ بْنِ مُجَّاعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ مُجَّاعَةَ أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَطْلُبُ دِيَةَ أَخِيهِ قَتَلَتْهُ بَنُو سَدُوسٍ مِنْ بَنِي ذُهْلٍ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَوْ كُنْتُ جَاعِلاً لِمُشْرِكٍ دِيَةً جَعَلْتُ لأَخِيكَ وَلَكِنْ سَأُعْطِيكَ مِنْهُ عُقْبَى ‏"‏ ‏.‏ فَكَتَبَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِمِائَةٍ مِنَ الإِبِلِ مِنْ أَوَّلِ خُمُسٍ يَخْرُجُ مِنْ مُشْرِكِي بَنِي ذُهْلٍ فَأَخَذَ طَائِفَةً مِنْهَا وَأَسْلَمَتْ بَنُو ذُهْلٍ فَطَلَبَهَا بَعْدُ مُجَّاعَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ وَأَتَاهُ بِكِتَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَتَبَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ بِاثْنَىْ عَشَرَ أَلْفَ صَاعٍ مِنْ صَدَقَةِ الْيَمَامَةِ أَرْبَعَةِ آلاَفٍ بُرًّا وَأَرْبَعَةِ آلاَفٍ شَعِيرًا وَأَرْبَعَةِ آلاَفٍ تَمْرًا وَكَانَ فِي كِتَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِمُجَّاعَةَ ‏"‏ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا كِتَابٌ مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ لِمُجَّاعَةَ بْنِ مُرَارَةَ مِنْ بَنِي سُلْمَى إِنِّي أَعْطَيْتُهُ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ مِنْ أَوَّلِ خُمُسٍ يَخْرُجُ مِنْ مُشْرِكِي بَنِي ذُهْلٍ عُقْبَةً مِنْ أَخِيهِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Ийсо ривоят қилди, бизга Анбаса ибн Абдулвоҳид ал-Қураший ривоят қилди. Абу Жаъфар — яъни ибн Ийсо — деди: Биз Абдолларнинг маволийлардан (озод қилинган қуллардан) эканини эшитмасимиздан олдин, у Абдоллардан деб айтар эдик. У деди: менга Дахил ибн Иёс ибн Нуҳ ибн Мужжўа ривоят қилди, Ҳилол ибн Сирож ибн Мужжўадан, у отасидан, у бобоси Мужжўадан: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, Бану Зуҳлдан бўлган Бану Садус уни ўлдирган акасининг диятини (қон эвазини) талаб қилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Агар бир мушрикка дият белгилайдиган бўлганимда, акангга белгилар эдим. Лекин мен сенга унинг ўрнига (эвазига) бераман.» Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга Бану Зуҳл мушрикларидан чиқадиган биринчи хумсдан юзта туя ёзиб берди. У ундан бир қисмини олди, сўнг Бану Зуҳл ислом қабул қилди. Кейин Мужжўа уни Абу Бакрдан талаб қилди ва унга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг мактубини келтирди. Абу Бакр унга Ямома садақасидан ўн икки минг сў ёзиб берди: тўрт минг буғдой, тўрт минг арпа ва тўрт минг хурмо. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Мужжўага (ёзган) мактубида шундай эди: «Бисмиллаҳир-роҳманир-роҳим. Бу Муҳаммад Набийдан Бану Сулмодан бўлган Мужжўа ибн Мурорага (ёзилган) мактубдир. Мен унга Бану Зуҳл мушрикларидан чиқадиган биринчи хумсдан юзта туяни акасининг эвазига бердим.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам