حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عَامِرٍ الشَّعْبِيِّ، قَالَ كَانَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سَهْمٌ يُدْعَى الصَّفِيَّ إِنْ شَاءَ عَبْدًا وَإِنْ شَاءَ أَمَةً وَإِنْ شَاءَ فَرَسًا يَخْتَارُهُ قَبْلَ الْخُمُسِ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, Мутаррифдан, у Омир аш-Шаъбийдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга «Сафий» деб аталадиган бир улуш бор эди: агар хоҳласа қул, агар хоҳласа каниз, агар хоҳласа от — уни хумсдан олдин танлаб оларди.