حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، وَأَزْهَرُ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، قَالَ سَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ سَهْمِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم وَالصَّفِيِّ قَالَ كَانَ يُضْرَبُ لَهُ بِسَهْمٍ مَعَ الْمُسْلِمِينَ وَإِنْ لَمْ يَشْهَدْ وَالصَّفِيُّ يُؤْخَذُ لَهُ رَأْسٌ مِنَ الْخُمُسِ قَبْلَ كُلِّ شَىْءٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Осим ва Азҳар ривоят қилдилар, улар: бизга Ибн Авн ривоят қилди дедилар. У деди: Мен Муҳаммаддан (ибн Сириндан) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг улуши ва Сафий ҳақида сўрадим. У деди: Унга мусулмонлар билан бирга бир улуш ажратиларди, гарчи (жангда) ҳозир бўлмаса ҳам. Сафий эса унга хумсдан, ҳар нарсадан олдин, бир бош (жон) олиб бериларди.