حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنِي حُمَيْدٌ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا، يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَبْنِي بِصَفِيَّةَ فَدَعَوْتُ الْمُسْلِمِينَ إِلَى وَلِيمَتِهِ أَمَرَ بِالأَنْطَاعِ فَبُسِطَتْ فَأُلْقِيَ عَلَيْهَا التَّمْرُ وَالأَقِطُ وَالسَّمْنُ. وَقَالَ عَمْرٌو عَنْ أَنَسٍ بَنَى بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ.
Ибн Абу Марям, Муҳаммад ибн Жаъфардан: Менга Ҳумайд хабар берди: У Анасни эшитди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Сафия билан қовушишга турдилар. Мен мусулмонларни унинг валимасига чақирдим. У киши териларни (ёзишни) буюрдилар, улар ёзилди, унга хурмо, қурут ва ёғ ташланди. Амр Анасдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам у билан қовушдилар, сўнг тери (дастурхон)да хайс (хурмоли таом) тайёрладилар (деб айтди).