حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ يُونُسَ ـ قَالَ عَلِيٌّ هُوَ الإِسْكَافُ ـ عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، رضى الله عنه قَالَ مَا عَلِمْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَكَلَ عَلَى سُكُرُّجَةٍ قَطُّ، وَلاَ خُبِزَ لَهُ مُرَقَّقٌ قَطُّ، وَلاَ أَكَلَ عَلَى خِوَانٍ. قِيلَ لِقَتَادَةَ فَعَلَى مَا كَانُوا يَأْكُلُونَ قَالَ عَلَى السُّفَرِ.
Али ибн Абдуллаҳ, Муоз ибн Ҳишомдан: Менга отам, у Юнусдан — Али: У Искоф (этикдўз), деди — у Қатодадан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳеч қачон сукурружа (кичик товоқ)да еганларини билмайман, на у киши учун юпқа нон ёпилган, на у киши хивон (овқат столи)да еганлар, деди. Қатодага: Унда улар нимада (нима устида) ер эдилар? дейилди. У: Дастурхон(лар)да, деди.