حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أُمِّ أَيْمَنَ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَنَاوَلَتْهُ إِنَاءً فِيهِ شَرَابٌ - قَالَ - فَلاَ أَدْرِي أَصَادَفَتْهُ صَائِمًا أَوْ لَمْ يُرِدْهُ فَجَعَلَتْ تَصْخَبُ عَلَيْهِ وَتَذَمَّرُ عَلَيْهِ .
Бизга Абу Курайб Муҳаммад ибн ал-Алоо ривоят қилди: бизга Абу Усома Сулаймон ибн ал-Муғийрадан, у Собитдан, у Анасдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Умму Айман ҳузурига бордилар, мен ҳам у зот билан бирга бордим. У (Умму Айман) у зотга ичида ичимлик бор бир идишни узатди. У (Анас) айтди: Билмадим, у зот рўзадор бўлганмидилар ёки уни хоҳламадиларми — у зотга (уни қабул қилмаганликлари учун) бақириб, аччиқланиб гапира бошлади.