حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَنَسٍ وَعِنْدَهُ خَبَّازٌ لَهُ فَقَالَ مَا أَكَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خُبْزًا مُرَقَّقًا وَلاَ شَاةً مَسْمُوطَةً حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ.
Муҳаммад ибн Синон, Ҳаммомдан, у Қатодадан ривоят қилади: Биз Анаснинг ҳузурида эдик, унинг ёнида нон ёпувчиси бор эди. У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — то Аллаҳга рўбарў бўлгунла (вафот этгангача) — юпқа нон ҳам, (териси) юлинган (силлиқланган) қўй ҳам емадилар, деди.