6457-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш
حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ كُنَّا نَأْتِي أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ وَخَبَّازُهُ قَائِمٌ وَقَالَ كُلُوا فَمَا أَعْلَمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَغِيفًا مُرَقَّقًا، حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ، وَلاَ رَأَى شَاةً سَمِيطًا بِعَيْنِهِ قَطُّ.
Қатода айтди: "Анас ибн Моликнинг олдига келардик, унинг новвойи (нон ёпувчиси) тик турарди (хизматда). У: Енғ дер эди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — Аллаҳга қовушгунларича (вафотигача) — юпқа оқланган нон кўрмаган, кўзи билан бутун (йўлиб қовурилган) қўй ҳеч кўрмаган деб биламан."