5421-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таом китоби
حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ كُنَّا نَأْتِي أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ وَخَبَّازُهُ قَائِمٌ قَالَ كُلُوا فَمَا أَعْلَمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَغِيفًا مُرَقَّقًا حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ، وَلاَ رَأَى شَاةً سَمِيطًا بِعَيْنِهِ قَطُّ.
Ҳудба ибн Холид, Ҳаммом ибн Яҳёдан, у Қатодадан ривоят қилади: У: Биз Анас ибн Моликнинг (розияллаҳу анҳу) олдига келар эдик, унинг нон ёпувчиси турарди. У: Енглар, мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг — то Аллаҳга рўбарў бўлгунча — юпқа нон кўрганларини билмайман, на у киши (териси) юлинган (силлиқланган) қўйни ўз кўзлари билан кўрганлар, дер эди.