حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الأَسْوَدِ، أَنَّ يَحْيَى بْنَ آدَمَ، حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي شِهَابٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ نَفَرًا، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالُوا فَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ فَكَانَ النِّصْفُ سِهَامَ الْمُسْلِمِينَ وَسَهْمَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَزَلَ النِّصْفَ لِلْمُسْلِمِينَ لِمَا يَنُوبُهُ مِنَ الأُمُورِ وَالنَّوَائِبِ .
Бизга Ҳусайн ибн Али ибн ал-Асвад ривоят қилди, Яҳё ибн Одам уларга Абу Шиҳобдан, у Яҳё ибн Саъийддан, у Бушайр ибн Ясордан ривоят қилди: у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан бир гуруҳдан эшитди, улар айтдилар — ва у шу ҳадисни зикр қилди — айтди: ярми мусулмонларнинг улушлари ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг улуши бўлди, ярмини эса мусулмонлар учун, унинг олдига келадиган ишлар ва ҳодисалар учун ажратиб қўйди.