حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ غَنَجٍ - عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَفَعَ إِلَى يَهُودِ خَيْبَرَ نَخْلَ خَيْبَرَ وَأَرْضَهَا عَلَى أَنْ يَعْتَمِلُوهَا مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَأَنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَطْرَ ثَمَرَتِهَا .
Бизга Қутайба ибн Саид Лайсдан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмон — яъни ибн Ганаж — дан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбар яҳудийларига Хайбарнинг хурмоси ва ерини, уларни ўз мол-мулкларидан ишлашлари шартига кўра топширдилар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам учун унинг мевасининг ярми бўлишини шарт қилдилар.