3966-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Музораат китоби
وَحَدَّثَنَا ابْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ دَفَعَ إِلَى يَهُودِ خَيْبَرَ نَخْلَ خَيْبَرَ وَأَرْضَهَا عَلَى أَنْ يَعْتَمِلُوهَا مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَلِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَطْرُ ثَمَرِهَا .
Ва бизга Ибн Румҳ ривоят қилди, бизга ал-Лайс Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан, у Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан хабар бердики, у Хайбар яҳудиларига Хайбар палмаларини ва ерини — улар уни ўз моллари (меҳнати) билан ишлашлари ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га унинг мевасининг ярми (тегиши) шарти билан — топширди.