وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ اللَّيْثِيُّ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ لَمَّا افْتُتِحَتْ خَيْبَرُ سَأَلَتْ يَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقِرَّهُمْ فِيهَا عَلَى أَنْ يَعْمَلُوا عَلَى نِصْفِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنَ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُقِرُّكُمْ فِيهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا " . ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَابْنِ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَزَادَ فِيهِ وَكَانَ الثَّمَرُ يُقْسَمُ عَلَى السُّهْمَانِ مِنْ نِصْفِ خَيْبَرَ فَيَأْخُذُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْخُمُسَ .
Ва менга Абу ат-Тоҳир ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Усома ибн Зайд ал-Лайсий Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан хабар берди, у деди: Хайбар фатҳ қилинганда, яҳудилар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ўзларини ундан чиқадиган мева ва экиннинг ярмига ишлашлари шарти билан унда (қолдиришни) сўрадилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизларни унда шу шартда — биз хоҳлаган муддатгача — қолдираман» деди — сўнг ҳадисни Ибн Нумайр ва Ибн Муширнинг Убайдуллаҳдан (қилган) ҳадиси каби нақл қилди ва унда (шуни) қўшди: «Мева Хайбарнинг ярмидан улушларга тақсимланар, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бешдан бирни олар эди».