حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ أَبُو شُعَيْبٍ وَكَانَ لَهُ غُلاَمٌ لَحَّامٌ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَرَفَ فِي وَجْهِهِ الْجُوعَ فَقَالَ لِغُلاَمِهِ وَيْحَكَ اصْنَعْ لَنَا طَعَامًا لِخَمْسَةِ نَفَرٍ فَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَدْعُوَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَامِسَ خَمْسَةٍ . قَالَ فَصَنَعَ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَاهُ خَامِسَ خَمْسَةٍ وَاتَّبَعَهُمْ رَجُلٌ فَلَمَّا بَلَغَ الْبَابَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ هَذَا اتَّبَعَنَا فَإِنْ شِئْتَ أَنْ تَأْذَنَ لَهُ وَإِنْ شِئْتَ رَجَعَ " . قَالَ لاَ بَلْ آذَنُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ .
Бизга Қутайба ибн Саид ва Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилдилар — матнда бир-бирига яқин келдилар — улар: бизга Жарир Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Абу Масъуд ал-Ансорийдан ривоят қилди, дедилар. У деди: Ансорлардан Абу Шуайб деб аталадиган бир киши бор эди, унинг қассоб ғуломи (хизматкори) бор эди. У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни кўриб, юзларида очликни пайқади ва ғуломига: «Вой сенга, бизга беш кишилик таом тайёрла, мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни беш кишининг бешинчиси қилиб чақирмоқчиман» деди. У деди: Бас, у (таомни) тайёрлади, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб, у кишини беш кишининг бешинчиси қилиб чақирди. Уларга бир киши эргашди. Эшикка етганларида Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта бу бизга эргашди, агар хоҳласанг унга ижозат берасан, агар хоҳласанг у қайтади» дедилар. У: «Йўқ, балки мен унга ижозат бераман, ё Расулуллаҳ» деди.