حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ الأَشْعَرِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ أَرْسَلَنِي أَصْحَابِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَسْأَلُهُ لَهُمُ الْحُمْلاَنَ إِذْ هُمْ مَعَهُ فِي جَيْشِ الْعُسْرَةِ - وَهِيَ غَزْوَةُ تَبُوكَ - فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ أَصْحَابِي أَرْسَلُونِي إِلَيْكَ لِتَحْمِلَهُمْ . فَقَالَ " وَاللَّهِ لاَ أَحْمِلُكُمْ عَلَى شَىْءٍ " . وَوَافَقْتُهُ وَهُوَ غَضْبَانُ وَلاَ أَشْعُرُ فَرَجَعْتُ حَزِينًا مِنْ مَنْعِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمِنْ مَخَافَةِ أَنْ يَكُونَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ وَجَدَ فِي نَفْسِهِ عَلَىَّ فَرَجَعْتُ إِلَى أَصْحَابِي فَأَخْبَرْتُهُمُ الَّذِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ أَلْبَثْ إِلاَّ سُوَيْعَةً إِذْ سَمِعْتُ بِلاَلاً يُنَادِي أَىْ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ . فَأَجَبْتُهُ فَقَالَ أَجِبْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُوكَ . فَلَمَّا أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خُذْ هَذَيْنِ الْقَرِينَيْنِ وَهَذَيْنِ الْقَرِينَيْنِ وَهَذَيْنِ الْقَرِينَيْنِ - لِسِتَّةِ أَبْعِرَةٍ ابْتَاعَهُنَّ حِينَئِذٍ مِنْ سَعْدٍ - فَانْطَلِقْ بِهِنَّ إِلَى أَصْحَابِكَ فَقُلْ إِنَّ اللَّهَ - أَوْ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - يَحْمِلُكُمْ عَلَى هَؤُلاَءِ فَارْكَبُوهُنَّ " . قَالَ أَبُو مُوسَى فَانْطَلَقْتُ إِلَى أَصْحَابِي بِهِنَّ فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحْمِلُكُمْ عَلَى هَؤُلاَءِ وَلَكِنْ وَاللَّهِ لاَ أَدَعُكُمْ حَتَّى يَنْطَلِقَ مَعِي بَعْضُكُمْ إِلَى مَنْ سَمِعَ مَقَالَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ سَأَلْتُهُ لَكُمْ وَمَنْعَهُ فِي أَوَّلِ مَرَّةٍ ثُمَّ إِعْطَاءَهُ إِيَّاىَ بَعْدَ ذَلِكَ لاَ تَظُنُّوا أَنِّي حَدَّثْتُكُمْ شَيْئًا لَمْ يَقُلْهُ . فَقَالُوا لِي وَاللَّهِ إِنَّكَ عِنْدَنَا لَمُصَدَّقٌ وَلَنَفْعَلَنَّ مَا أَحْبَبْتَ . فَانْطَلَقَ أَبُو مُوسَى بِنَفَرٍ مِنْهُمْ حَتَّى أَتَوُا الَّذِينَ سَمِعُوا قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَنْعَهُ إِيَّاهُمْ ثُمَّ إِعْطَاءَهُمْ بَعْدُ فَحَدَّثُوهُمْ بِمَا حَدَّثَهُمْ بِهِ أَبُو مُوسَى سَوَاءً .
Бизга Абдуллаҳ ибн Баррод ал-Ашъарий ва Муҳаммад ибн ал-Ало ал-Ҳамдоний — матнда бир-бирига яқин — ривоят қилиб дедилар: Бизга Абу Усома Бурайддан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ривоят қилди: У деди: Саҳобаларим мени Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олдига улар учун от-улов сўрашга юбордилар — ўшанда улар У билан Қийинчилик қўшинида, яъни Табук ғазотида эдилар. Мен: «Эй Аллаҳнинг Набийси, саҳобаларим мени Сенинг олдингга уларни миндиришинг учун юбордилар» дедим. Расулуллаҳ: «Аллаҳга қасамки, мен сизларни ҳеч нарсага миндирмайман» дедилар. Мен Унга ғазабли пайти тўғри келибман, сезмабман. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рад қилганларидан ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мендан кўнглида бир нарса топган бўлишларидан қўрқиб, хафа бўлиб қайтдим. Мен саҳобаларим олдига қайтиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтган нарсани уларга хабар бердим. Бир оз вақт ўтар-ўтмас, Билолнинг: «Эй Абдуллаҳ ибн Қайс!» деб чақирганини эшитдим. Мен жавоб бердим. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг чақириғига жавоб бер, Сени чақиряпти» деди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олдига келганимда, У: «Мана бу икки жуфтни, мана бу икки жуфтни ва мана бу икки жуфтни ол — ўшанда Саъддан сотиб олган олтита туя учун — уларни саҳобаларинг олдига олиб бор ва айт: Албатта, Аллаҳ — ёки ‹Албатта, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам› дедилар — сизларни буларга миндиради, бас, уларга мининглар» дедилар. Абу Мусо деди: Мен уларни олиб саҳобаларим олдига жўнадим ва: «Албатта, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сизларни буларга миндиради» дедим. Лекин, Аллаҳга қасамки, сизларни қўймайман, токи баъзиларингиз мен билан мен Сўраган пайтдаги Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўзини, аввал рад қилганларини, сўнг менга берганларини эшитганлар олдига боргунларингизча. Мен сизларга У айтмаган бирор нарсани айтдим деб ўйламанглар. Улар менга: «Аллаҳга қасамки, сен бизнинг олдимизда чиндан тасдиқлангансан, ва албатта сен хоҳлаган ишни қиламиз» дедилар. Абу Мусо улардан бир неча киши билан жўнаб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўзини, уларни рад қилганини, сўнг кейин уларга берганини эшитганлар олдига келдилар. Улар ҳам айнан Абу Мусо уларга ривоят қилгандек ривоят қилдилар.