حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ قَدْ جَاءَنِي مَالُ الْبَحْرَيْنِ لَقَدْ أَعْطَيْتُكَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا ". فَلَمْ يَجِئْ حَتَّى قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَلَمَّا جَاءَ مَالُ الْبَحْرَيْنِ أَمَرَ أَبُو بَكْرٍ مُنَادِيًا فَنَادَى مَنْ كَانَ لَهُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَيْنٌ أَوْ عِدَةٌ فَلْيَأْتِنَا. فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِي كَذَا وَكَذَا. فَحَثَا لِي ثَلاَثًا ـ وَجَعَلَ سُفْيَانُ يَحْثُو بِكَفَّيْهِ جَمِيعًا، ثُمَّ قَالَ لَنَا هَكَذَا قَالَ لَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ ـ وَقَالَ مَرَّةً فَأَتَيْتُ أَبَا بَكْرٍ فَسَأَلْتُ فَلَمْ يُعْطِنِي، ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَلَمْ يُعْطِنِي، ثُمَّ أَتَيْتُهُ الثَّالِثَةَ فَقُلْتُ سَأَلْتُكَ فَلَمْ تُعْطِنِي، ثُمَّ سَأَلْتُكَ فَلَمْ تُعْطِنِي، ثُمَّ سَأَلْتُكَ فَلَمْ تُعْطِنِي، فَإِمَّا أَنْ تُعْطِيَنِي، وَإِمَّا أَنْ تَبْخَلَ عَنِّي. قَالَ قُلْتَ تَبْخَلُ عَلَىَّ مَا مَنَعْتُكَ مِنْ مَرَّةٍ إِلاَّ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُعْطِيَكَ. قَالَ سُفْيَانُ وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ جَابِرٍ فَحَثَا لِي حَثْيَةً وَقَالَ عُدَّهَا. فَوَجَدْتُهَا خَمْسَمِائَةٍ قَالَ فَخُذْ مِثْلَهَا مَرَّتَيْنِ. وَقَالَ يَعْنِي ابْنَ الْمُنْكَدِرِ وَأَىُّ دَاءٍ أَدْوَأُ مِنَ الْبُخْلِ
Али бизга айтди, Суфён бизга айтди, Муҳаммад ибнул-Мункадир бизга айтди, у Жобир розияллаҳу анҳуни эшитди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Агар менга Баҳрайн моли келганида, сенга мана шундай, мана шундай ва мана шундай (уч ҳовуч) берардим». Лекин у (мол) Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этгунича келмади. Баҳрайн моли келганида, Абу Бакр бир жарчига буюрди, у жар солди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида қарзи ёки ваъдаси бўлган киши бизга келсин». Мен унинг олдига келиб: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга шундай-шундай деганди», дедим. Шунда у менга уч (ҳовуч) авалади — Суфён икки кафти билан авалай бошлади, сўнг бизга: «Бизга Ибнул-Мункадир шундай айтди», деди — ва бир марта деди: Мен Абу Бакрнинг олдига келиб сўрадим, у менга бермади; сўнг яна келдим, бермади; сўнг учинчи марта келиб: «Сендан сўрадим, бермадинг; сўнг сендан сўрадим, бермадинг; сўнг сендан сўрадим, бермадинг. Ё менга берасан, ё мендан бахиллик қиласан», дедим. У: «Сен ‹мендан бахиллик қиласан› дейсанми? Мен сени бирон мартада ман қилган бўлсам, фақат сенга беришни хоҳлаган ҳолатда (кечиктиргандим)», деди. Суфён деди: Ва бизга Амр айтди, Муҳаммад ибн Алидан, Жобирдан: У менга бир ҳовуч авалади ва: «Уни сана», деди. Мен уни беш юз топдим. У: «Бунга ўхшашидан икки марта ол», деди. Ва (Ибнул-Мункадир) деди: Бахилликдан ўтар (баттарроқ) қанақа дард бор?!