حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ، بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، وَعَنْ عَمْرٍو، عَنْ مُحَمَّدِ، بْنِ عَلِيٍّ عَنْ جَابِرٍ، أَحَدُهُمَا يَزِيدُ عَلَى الآخَرِ ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ قَالَ سُفْيَانُ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ الْمُنْكَدِرِ، يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سُفْيَانُ وَسَمِعْتُ أَيْضًا، عَمْرَو بْنَ دِينَارٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، وَزَادَ، أَحَدُهُمَا عَلَى الآخَرِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ قَدْ جَاءَنَا مَالُ الْبَحْرَيْنِ لَقَدْ أَعْطَيْتُكَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا " . وَقَالَ بِيَدَيْهِ جَمِيعًا فَقُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ أَنْ يَجِيءَ مَالُ الْبَحْرَيْنِ فَقَدِمَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ بَعْدَهُ فَأَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى مَنْ كَانَتْ لَهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عِدَةٌ أَوْ دَيْنٌ فَلْيَأْتِ . فَقُمْتُ فَقُلْتُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ قَدْ جَاءَنَا مَالُ الْبَحْرَيْنِ أَعْطَيْتُكَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا " . فَحَثَى أَبُو بَكْرٍ مَرَّةً ثُمَّ قَالَ لِي عُدَّهَا . فَعَدَدْتُهَا فَإِذَا هِيَ خَمْسُمِائَةٍ فَقَالَ خُذْ مِثْلَيْهَا .
Бизга Амр ан-Ноқид ривоят қилди: Бизга Суфён ибн Уяйна, ибн ал-Мункадирдан ривоят қилдики, у Жобир ибн Абдуллаҳни эшитди (ҳ). Бизга Ишоқ ҳам ривоят қилди: Бизга Суфён, ибн ал-Мункадирдан, у Жобирдан, ҳамда Амрдан, у Муҳаммад ибн Алидан, у Жобирдан хабар берди — улардан бири иккинчисидан ортиқроқ (ривоят қилади) (ҳ). Бизга ибн Абу Умар ҳам ривоят қилди — лафз уники — у айтди: Суфён айтди: Муҳаммад ибн ал-Мункадирнинг шундай деганини эшитдим: Жобир ибн Абдуллаҳни эшитдим. Суфён айтди: Амр ибн Динорнинг ҳам Муҳаммад ибн Алидан ривоят қилаётганини эшитдим, у айтди: Жобир ибн Абдуллаҳни эшитдим. Ва улардан бири иккинчисидан ортиқ қилди, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Агар бизга Баҳрайн моли келса, мен сенга мана шундай, мана шундай ва мана шундай берардим», ва у зот икки қўллари билан бирга (ҳовучлаб кўрсатиб) айтдилар. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Баҳрайн моли келмасдан олдин вафот этдилар. Сўнг у (мол) у зотдан кейин Абу Бакрга келди, у бир жарчига буюрди, жарчи: «Кимнинг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам зиммаларида ваъдаси ёки қарзи бўлса, келсин», деб эълон қилди. Мен туриб: «Албатта Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Агар бизга Баҳрайн моли келса, мен сенга мана шундай, мана шундай ва мана шундай берардим›, деган эдилар», дедим. Шунда Абу Бакр бир марта ҳовучлади, сўнг менга: «Уни сана», деди. Мен уни санадим, у беш юз бўлиб чиқди. Шунда у: «Унинг икки баробарини ол», деди.