Саҳиҳи Муслим — 6024-ҳадис

Фазилатлар китоби · Расулуллаҳ ҳеч қачон йўқ демагани ва саховати

6024-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Фазилатлар китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ وَأَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا مَاتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَاءَ أَبَا بَكْرٍ مَالٌ مِنْ قِبَلِ الْعَلاَءِ بْنِ الْحَضْرَمِيِّ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَنْ كَانَ لَهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم دَيْنٌ أَوْ كَانَتْ لَهُ قِبَلَهُ عِدَةٌ فَلْيَأْتِنَا ‏.‏ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ عُيَيْنَةَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Маймун ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бакр ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Амр ибн Дийнор хабар берди, у Муҳаммад ибн Алидан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан. (Амр) деди: Менга яна Муҳаммад ибн Мункадир хабар берди, у Жобир ибн Абдуллаҳдан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этганларида, Абу Бакрга Алў ибн Ҳазрамий томонидан мол келди. Шунда Абу Бакр деди: «Кимнинг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам зиммаларида қарзи бўлса ёки кимга у киши ваъда берган бўлсалар, бизнинг олдимизга келсин». — Ибн Уяйнанинг ҳадисига ўхшаш тарзда.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 2398-ҳадисҚарз китоби

Ким мол қолдирса, у ворислариники; ким (қарз ёки) бола-чақа (юк) қолдирса, у бизга (оид)

Сунани Абу Довуд, 3747-ҳадисТаомлар китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинага келганларида бир туя ёки сигир сўйдилар.

Саҳиҳи Муслим, 4161-ҳадисМерос китоби

Ким мол қолдирса, у ворисларга (тегишли); ким оғир юк (қарз ёки муҳтож оила) қолдирса, у бизнинг зиммамизда.

Сунани Насоий, 381-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бошлари биздан биримизнинг бағримизда бўларди, у (аёл эса) ҳайзли бўларди, у (Набий) эса Қуръан ўқирдилар.

Сунани Насоий, 373-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) биздан бирор (аёл) ҳайздор бўлганда, унга изорини (белбоғини) маҳкам боғлашни буюрар, сўнг у билан яқинлашар (мубошарат қилар) эди.

Саҳиҳи Муслим, 679-ҳадисҲайз китоби

Биримиз ҳайзли бўлганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга буюрар, у изор (бел боғи) боғлаб олар эди, кейин у (Набий) унга (баданига) тегар эди (мубошара қилар эди).