Сунани Насоий — 373-ҳадис

Ҳайз ва истиҳоза китоби · Ҳайзли аёлни эркалаш

373-ҳадисСунани Насоий · Ҳайз ва истиҳоза китоби

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ إِحْدَانَا إِذَا كَانَتْ حَائِضًا أَنْ تَشُدَّ إِزَارَهَا ثُمَّ يُبَاشِرُهَا ‏.‏

Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, Абу Ишоқдан, у Амр ибн Шураҳбилдан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) биздан бирор (аёл) ҳайздор бўлганда, унга изорини (белбоғини) маҳкам боғлашни буюрар, сўнг у билан яқинлашар (мубошарат қилар) эди.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 374-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

Биздан бирор (аёл) ҳайз кўрганда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга изор (белбоғ) боғлашни буюрар, сўнг у билан яқинлашар (мубошарат қилар) эди.

Саҳиҳи Муслим, 679-ҳадисҲайз китоби

Биримиз ҳайзли бўлганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга буюрар, у изор (бел боғи) боғлаб олар эди, кейин у (Набий) унга (баданига) тегар эди (мубошара қилар эди).

Сунани Абу Довуд, 268-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам биздан бири ҳайзли бўлганида унга изор боғлашни буюрар, сўнг эри у билан бирга ётарди. Бир марта эса: у билан мубошарат қиларди деди.

Сунани Насоий, 385-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бошларини биздан биримизнинг бағримизга қўйиб Қуръан тиловат қилардилар, у (аёл) эса ҳайзли бўларди. Биздан биримиз ҳайзли ҳолида унинг жайнамозини масжидга олиб бориб…

Сунани Абу Довуд, 2136-ҳадисНикоҳ китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Улардан хоҳлаганингни кейинга қолдирасан ва хоҳлаганингни ўзингга яқин оласан› (ояти) нозил бўлганидан кейин биздан биримизнинг кунида бўлганида биздан рухсат сўрарди.

Сунани Насоий, 381-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бошлари биздан биримизнинг бағримизда бўларди, у (аёл эса) ҳайзли бўларди, у (Набий) эса Қуръан ўқирдилар.