Сунани Насоий — 374-ҳадис

Ҳайз ва истиҳоза китоби · Ҳайзли аёлни эркалаш

374-ҳадисСунани Насоий · Ҳайз ва истиҳоза китоби

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتْ إِحْدَانَا إِذَا حَاضَتْ أَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَتَّزِرَ ثُمَّ يُبَاشِرُهَا ‏.‏

Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Жарир хабар берди, Мансурдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Биздан бирор (аёл) ҳайз кўрганда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга изор (белбоғ) боғлашни буюрар, сўнг у билан яқинлашар (мубошарат қилар) эди.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 373-ҳадисҲайз ва истиҳоза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) биздан бирор (аёл) ҳайздор бўлганда, унга изорини (белбоғини) маҳкам боғлашни буюрар, сўнг у билан яқинлашар (мубошарат қилар) эди.

Саҳиҳи Муслим, 679-ҳадисҲайз китоби

Биримиз ҳайзли бўлганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга буюрар, у изор (бел боғи) боғлаб олар эди, кейин у (Набий) унга (баданига) тегар эди (мубошара қилар эди).

Сунани Абу Довуд, 268-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам биздан бири ҳайзли бўлганида унга изор боғлашни буюрар, сўнг эри у билан бирга ётарди. Бир марта эса: у билан мубошарат қиларди деди.

Сунани Насоий, 5070-ҳадисЗийнат китоби

бизга Маъмар, аз-Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини ривоят қилди.

Сунани Абу Довуд, 2003-ҳадисҲаж китоби

У ҳайз кўрди Балки у бизни ушлаб қолувчидир Ё Расулуллаҳ, у аллақачон ифоза қилган (тавофи-ифозани адо этган) Ундай бўлса, йўқ (ушлаб қолмайди)

Саҳиҳи Муслим, 5720-ҳадисСалом бериш китоби

бизга Маъбад ибн Холид, Ибн Шаддоддан, у Оишадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга кўз (кўз тегиши)дан руқя қилдиришни буюрар эдилар.