أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنِ ابْنِ عَيَّاشٍ، - وَهُوَ أَبُو بَكْرٍ - عَنْ صَدَقَةَ بْنِ سَعِيدٍ، ثُمَّ ذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا حَدَّثَنَا جُمَيْعُ بْنُ عُمَيْرٍ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ مَعَ أُمِّي وَخَالَتِي فَسَأَلَتَاهَا كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ إِذَا حَاضَتْ إِحْدَاكُنَّ قَالَتْ كَانَ يَأْمُرُنَا إِذَا حَاضَتْ إِحْدَانَا أَنْ تَتَّزِرَ بِإِزَارٍ وَاسِعٍ ثُمَّ يَلْتَزِمُ صَدْرَهَا وَثَدْيَيْهَا .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар берди, ибн Айёшдан — у Абу Бакрдир — у Садақа ибн Саиддан, сўнг маъноси шундай бўлган бир сўзни зикр қилиб (деди): бизга Жумайъ ибн Умайр ривоят қилди, у деди: «Мен онам ва холам билан бирга Оишанинг олдига кирдим. Улар ундан: «Сизлардан бирор (аёл) ҳайз кўрганда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қандай қилар эдилар?» деб сўрашди. У: «Биздан бирор (аёл) ҳайз кўрганда, У бизга кенг изор (белбоғ) боғлашни буюрар, сўнг (унинг) кўкраги ва кўкракларига (яқинлашиб) қучоқлар эди,» деди.»