حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَلَغَنَا مَخْرَجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ بِالْيَمَنِ فَخَرَجْنَا مُهَاجِرِينَ إِلَيْهِ، أَنَا وَأَخَوَانِ لِي، أَنَا أَصْغَرُهُمْ، أَحَدُهُمَا أَبُو بُرْدَةَ وَالآخَرُ أَبُو رُهْمٍ، إِمَّا قَالَ فِي بِضْعٍ، وَإِمَّا قَالَ فِي ثَلاَثَةٍ وَخَمْسِينَ أَوِ اثْنَيْنِ وَخَمْسِينَ رَجُلاً مِنْ قَوْمِي فَرَكِبْنَا سَفِينَةً، فَأَلْقَتْنَا سَفِينَتُنَا إِلَى النَّجَاشِيِّ بِالْحَبَشَةِ، وَوَافَقْنَا جَعْفَرَ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأَصْحَابَهُ عِنْدَهُ فَقَالَ جَعْفَرٌ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَنَا هَا هُنَا، وَأَمَرَنَا بِالإِقَامَةِ فَأَقِيمُوا مَعَنَا. فَأَقَمْنَا مَعَهُ، حَتَّى قَدِمْنَا جَمِيعًا، فَوَافَقْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حِينَ افْتَتَحَ خَيْبَرَ، فَأَسْهَمَ لَنَا. أَوْ قَالَ فَأَعْطَانَا مِنْهَا. وَمَا قَسَمَ لأَحَدٍ غَابَ عَنْ فَتْحِ خَيْبَرَ مِنْهَا شَيْئًا، إِلاَّ لِمَنْ شَهِدَ مَعَهُ، إِلاَّ أَصْحَابَ سَفِينَتِنَا مَعَ جَعْفَرٍ وَأَصْحَابِهِ، قَسَمَ لَهُمْ مَعَهُمْ.
Муҳаммад ибнул-Ало бизга айтди, Абу Усома бизга айтди, Бурайд ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Абу Бурдадан, Абу Мусо розияллаҳу анҳудан, у деди: Бизга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг (пайдо бўлиб) чиққани хабари етди, биз Яманда эдик. Биз унга (қараб) ҳижрат қилиб чиқдик — мен ва икки акам, мен уларнинг кичиги эдим, бири Абу Бурда, иккинчиси Абу Руҳм — ё «бир неча» деди, ё «қавмимдан эллик уч ёки эллик икки киши (билан)» деди. Биз бир кемага миндик, кемамиз бизни Ҳабашадаги Нажошийга олиб борди. У ерда Жаъфар ибн Абу Толиб ва шерикларига (унинг ҳузурида) дуч келдик. Жаъфар: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни шу ерга юборган ва бизга (шу ерда) туришни буюрган, сизлар ҳам биз билан туринглар», деди. Биз у билан турдик, токи ҳаммамиз бирга (Мадинага) келдик. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга Хайбарни фатҳ қилган пайтида дуч келдик. У бизга ҳам улуш берди — ёки: ундан бизга берди — деди. Ҳолбуки у Хайбар фатҳидан ғойиб бўлган бирортасига ундан бирор нарса тақсимламади, фақат ўзи билан (жангда) ҳозир бўлганларгагина (берди); аммо Жаъфар ва шериклари билан бирга бўлган кемамиз аҳли (бундан мустасно) — уларга улар билан бирга тақсимлади.