Саҳиҳи Муслим — 6410-ҳадис

Саҳобалар фазилатлари · Жаъфар ибн Абу Толиб ва Асмо бинт Умайс фазилатлари

6410-ҳадисXalqaro 2502Саҳиҳи Муслим · Саҳобалар фазилатлари

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ الأَشْعَرِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنِي بُرَيْدٌ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ بَلَغَنَا مَخْرَجُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ بِالْيَمَنِ فَخَرَجْنَا مُهَاجِرِينَ إِلَيْهِ أَنَا وَأَخَوَانِ لِي أَنَا أَصْغَرُهُمَا أَحَدُهُمَا أَبُو بُرْدَةَ وَالآخَرُ أَبُو رُهْمٍ - إِمَّا قَالَ بِضْعًا وَإِمَّا قَالَ ثَلاَثَةً وَخَمْسِينَ أَوِ اثْنَيْنِ وَخَمْسِينَ رَجُلاً مِنْ قَوْمِي - قَالَ فَرَكِبْنَا سَفِينَةً فَأَلْقَتْنَا سَفِينَتُنَا إِلَى النَّجَاشِيِّ بِالْحَبَشَةِ فَوَافَقْنَا جَعْفَرَ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأَصْحَابَهُ عِنْدَهُ فَقَالَ جَعْفَرٌ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَنَا هَا هُنَا وَأَمَرَنَا بِالإِقَامَةِ فَأَقِيمُوا مَعَنَا ‏.‏ فَأَقَمْنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا جَمِيعًا - قَالَ - فَوَافَقْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ افْتَتَحَ خَيْبَرَ فَأَسْهَمَ لَنَا - أَوْ قَالَ أَعْطَانَا مِنْهَا - وَمَا قَسَمَ لأَحَدٍ غَابَ عَنْ فَتْحِ خَيْبَرَ مِنْهَا شَيْئًا إِلاَّ لِمَنْ شَهِدَ مَعَهُ إِلاَّ لأَصْحَابِ سَفِينَتِنَا مَعَ جَعْفَرٍ وَأَصْحَابِهِ قَسَمَ لَهُمْ مَعَهُمْ - قَالَ - فَكَانَ نَاسٌ مِنَ النَّاسِ يَقُولُونَ لَنَا - يَعْنِي لأَهْلِ السَّفِينَةِ - نَحْنُ سَبَقْنَاكُمْ بِالْهِجْرَةِ ‏.‏ قَالَ فَدَخَلَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ - وَهِيَ مِمَّنْ قَدِمَ مَعَنَا - عَلَى حَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم زَائِرَةً وَقَدْ كَانَتْ هَاجَرَتْ إِلَى النَّجَاشِيِّ فِيمَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِ فَدَخَلَ عُمَرُ عَلَى حَفْصَةَ وَأَسْمَاءُ عِنْدَهَا فَقَالَ عُمَرُ حِينَ رَأَى أَسْمَاءَ مَنْ هَذِهِ قَالَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ ‏.‏ قَالَ عُمَرُ الْحَبَشِيَّةُ هَذِهِ الْبَحْرِيَّةُ هَذِهِ فَقَالَتْ أَسْمَاءُ نَعَمْ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ سَبَقْنَاكُمْ بِالْهِجْرَةِ فَنَحْنُ أَحَقُّ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكُمْ ‏.‏ فَغَضِبَتْ وَقَالَتْ كَلِمَةً كَذَبْتَ يَا عُمَرُ كَلاَّ وَاللَّهِ كُنْتُمْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُطْعِمُ جَائِعَكُمْ وَيَعِظُ جَاهِلَكُمْ وَكُنَّا فِي دَارِ أَوْ فِي أَرْضِ الْبُعَدَاءِ الْبُغَضَاءِ فِي الْحَبَشَةِ وَذَلِكَ فِي اللَّهِ وَفِي رَسُولِهِ وَايْمُ اللَّهِ لاَ أَطْعَمُ طَعَامًا وَلاَ أَشْرَبُ شَرَابًا حَتَّى أَذْكُرَ مَا قُلْتَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ كُنَّا نُؤْذَى وَنُخَافُ وَسَأَذْكُرُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَسْأَلُهُ وَوَاللَّهِ لاَ أَكْذِبُ وَلاَ أَزِيغُ وَلاَ أَزِيدُ عَلَى ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ فَلَمَّا جَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ عُمَرَ قَالَ كَذَا وَكَذَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لَيْسَ بِأَحَقَّ بِي مِنْكُمْ وَلَهُ وَلأَصْحَابِهِ هِجْرَةٌ وَاحِدَةٌ وَلَكُمْ أَنْتُمْ أَهْلَ السَّفِينَةِ هِجْرَتَانِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَلَقَدْ رَأَيْتُ أَبَا مُوسَى وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ يَأْتُونِي أَرْسَالاً يَسْأَلُونِي عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ مَا مِنَ الدُّنْيَا شَىْءٌ هُمْ بِهِ أَفْرَحُ وَلاَ أَعْظَمُ فِي أَنْفُسِهِمْ مِمَّا قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ أَبُو بُرْدَةَ فَقَالَتْ أَسْمَاءُ فَلَقَدْ رَأَيْتُ أَبَا مُوسَى وَإِنَّهُ لَيَسْتَعِيدُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنِّي ‏.‏

Бизга Абдуллаҳ ибн Баррод ал-Ашъарий ва Муҳаммад ибн ал-Алў ал-Ҳамдоний ривоят қилиб дедилар: бизга Абу Усома ривоят қилди: менга Бурайд Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ривоят қилди, у деди: биз Яманда бўлганимизда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг чиққани (зуҳур этгани) бизга етиб келди. Шунда биз унга муҳожир бўлиб чиқдик — мен ва икки акам, мен уларнинг кичиги эдим, бири Абу Бурда, иккинчиси Абу Руҳм — қавмимдан ё бир неча, ёки эллик уч, ёки эллик икки киши (билан) деди. (Абу Мусо) деди: биз бир кемага миндик, кемамиз бизни Ҳабашистондаги Нажошийга олиб борди. Биз у ерда Жаъфар ибн Абу Толиб ва унинг ашобларига тўғри келдик. Жаъфар: «Албатта, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни бу ерга жўнатди ва бизга (бу ерда) қолишни буюрди, сизлар ҳам биз билан қолинглар» деди. Биз у билан қолдик, токи ҳаммамиз бирга (Мадинага) келдик. (Абу Мусо) деди: биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга у Хайбарни фатҳ қилган вақтда тўғри келдик. У бизга (ўлжадан) улуш ажратди — ёки бизга ундан берди деди. У Хайбар фатҳидан ғойиб бўлган бирорта кишига ундан ҳеч нарса бўлиб бермади, фақат у билан бирга қатнашганларгагина (берди), магар кемамиз аҳли — Жаъфар ва унинг ашоблари бундан мустасно, уларга ҳам бирга (улуш) бўлиб берди. (Абу Мусо) деди: одамлардан баъзи кишилар бизга — яъни кема аҳлига — : «Биз ҳижрат билан сизлардан ўзиб кетдик» дердилар. (Ҳадис давоми 6411-рақамда).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 3502-ҳадисПайғамбар ва саҳобалар фазилатлари

Эй Расулуллаҳ, сен Банул-Мутталибга бердинг ва бизни қолдирдинг, ҳолбуки биз ҳам, улар ҳам сенга (қариндошлик жиҳатдан) бир мартабадамиз Бану Ҳошим ва Банул-Мутталиб — бир нарсадир (ажралмас)

Саҳиҳул Бухорий, 3140-ҳадисХумс китоби

Эй Расулуллаҳ, сен Банул-Мутталибга бердинг ва бизни қолдирдинг, ҳолбуки биз ҳам, улар ҳам сенга (қариндошлик) жиҳатдан бир мартабадамиз Банул-Мутталиб ва Бану Ҳошим — бир нарсадир (ажралмас)

Саҳиҳул Бухорий, 3136-ҳадисХумс китоби

бир неча қавмимдан эллик уч ёки эллик икки киши (билан) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни шу ерга юборган ва бизга (шу ерда) туришни буюрган, сизлар ҳам биз билан туринглар

Сунани Абу Довуд, 2136-ҳадисНикоҳ китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Улардан хоҳлаганингни кейинга қолдирасан ва хоҳлаганингни ўзингга яқин оласан› (ояти) нозил бўлганидан кейин биздан биримизнинг кунида бўлганида биздан рухсат сўрарди.

Саҳиҳи Муслим, 2941-ҳадисҲаж китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга — (эҳромдан) чиқганимизда — Минага юзланганимизда (яна) эҳром боғлашни буюрди. (Жобир:) Бас биз Абтаҳдан эҳлол қилдик.

Сунани Абу Довуд, 2960-ҳадисХирож ва бошқарув

Эй Умар, сен биздан ғофил бўлдинг ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам баъзи ғозийларни бошқалари билан алмаштириб туришни буюрган ишни биз ҳақимизда тарк этдинг