Саҳиҳул Бухорий — 3135-ҳадис

Хумс китоби · Хумус мусулмонлар эҳтиёжи учун эканига Ҳавозин далили

3135-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Хумс китоби

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُنَفِّلُ بَعْضَ مَنْ يَبْعَثُ مِنَ السَّرَايَا لأَنْفُسِهِمْ خَاصَّةً سِوَى قِسْمِ عَامَّةِ الْجَيْشِ‏.‏

Яҳё ибн Букайр бизга айтди, Лайс бизга хабар берди, Уқайлдан, Ибн Шиҳобдан, Солимдан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жўнатадиган баъзи отрядларга — умумий қўшин улушидан ташқари — ўзлари учун хос (қўшимча) нафал берар эди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 2987-ҳадисЖиҳод китоби

Юнус ибн Язиддан, Ибн Шиҳобдан, Урвадан, Усома ибн Зайд розияллаҳу анҳумодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам устига қатифа (гилам) ёпилган тўқимли эшакка минди ва Усомани ортига мингаштирди.

Саҳиҳи Муслим, 4565-ҳадисЖиҳод китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам юборадиган баъзи сарияларга бутун қўшин улушидан ташқари ўзлари учун махсус нафал берар эди. Буларнинг ҳаммасида хумс (бешдан бир) вожиб эди.

Саҳиҳул Бухорий, 3134-ҳадисХумс китоби

Нофиъдан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ичида Абдуллаҳ бўлган бир отрядни Нажд томон жўнатди. Улар кўп туя ғанимат олдилар, уларнинг улушлари ўн икки туядан ёки ўн бир…

Саҳиҳул Бухорий, 2011-ҳадисТаровеҳ намози

Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оиша розияллаҳу анҳодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқиди — бу Рамазонда (бўлган) эди.

Саҳиҳул Бухорий, 2865-ҳадисЖиҳод китоби

Абу Усомадан, Убайдуллаҳдан, Нофиъдан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У оёғини узангига солиб, туяси уни кўтариб тик турганида, Зул-Ҳулайфа масжиди олдидан (иҳромга) талбия…

Саҳиҳул Бухорий, 1105-ҳадисНамозни қисқартириш

Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улови устида — юзлари қаёқда бўлса ўша томонга — бошлари билан имо (ишора) қилиб, нафл (субҳа) ўқир эдилар. Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.