وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ، بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ كَانَ يُنَفِّلُ بَعْضَ مَنْ يَبْعَثُ مِنَ السَّرَايَا لأَنْفُسِهِمْ خَاصَّةً سِوَى قَسْمِ عَامَّةِ الْجَيْشِ وَالْخُمْسُ فِي ذَلِكَ وَاجِبٌ كُلِّهِ .
Бизга Абдулмалик ибн Шуайб ибн Лайс ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, у бобомдан, у деди: Менга Уқайл ибн Холид Ибн Шиҳобдан, у Солимдан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам юборадиган баъзи сарияларга бутун қўшин улушидан ташқари ўзлари учун махсус нафал берар эди. Буларнинг ҳаммасида хумс (бешдан бир) вожиб эди.