حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَدْخَلَ رِجْلَهُ فِي الْغَرْزِ وَاسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ قَائِمَةً، أَهَلَّ مِنْ عِنْدِ مَسْجِدِ ذِي الْحُلَيْفَةِ.
Убайд ибн Исмоил менга айтди, Абу Усомадан, Убайдуллаҳдан, Нофиъдан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У оёғини узангига солиб, туяси уни кўтариб тик турганида, Зул-Ҳулайфа масжиди олдидан (иҳромга) талбия айтар эди.