حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه اسْتَقْبَلَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَرَسٍ عُرْىٍ، مَا عَلَيْهِ سَرْجٌ، فِي عُنُقِهِ سَيْفٌ.
Амр ибн Авн бизга айтди, Ҳаммод бизга айтди, Собитдан, Анас розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларни эгарсиз, яланғоч от устида қарши олди, бўйнида қилич бор эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
менга Анас ривоят қилиб деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узуклари кумушдан бўлиб, кўзи ҳабаший эди.
Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуклари кумушдан эди, унинг кўзи ҳам ўзидан (кумушдан) эди.
Анас розияллаҳу анҳудан эшитдим, у дер эди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бир туяси бор эди, унга Азбо дейиларди.
Ҳишом Маъмардан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йўғон (тўла) оёқ-кафтли эдилар.
Анас (розияллаҳу анҳу) атирни рад қилмас эди. Ва Анас деди: Албатта, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) атирни рад қилмас эдилар. Бу бобда Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан…
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккага келганларида, Бану Ҳошимнинг болакайлари уларни қарши олди. (У) деди: Шунда у (Набий) бировини олдига (уловга) ўтқазди, бошқасини эса орқасига (ўтқазди).