Сунани Абу Довуд — 3018-ҳадис

Хирож ва бошқарув · Хайбар ери ҳукми

3018-ҳадисСунани Абу Довуд · Хирож ва бошқарув

حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم افْتَتَحَ خَيْبَرَ عَنْوَةً بَعْدَ الْقِتَالِ وَنَزَلَ مَنْ نَزَلَ مِنْ أَهْلِهَا عَلَى الْجَلاَءِ بَعْدَ الْقِتَالِ ‏.‏

Бизга Ибн Сарҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Юнус ибн Язид Ибн Шиҳобдан хабар берди. У айтди: Менга етиб келдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбарни жангдан кейин анватан (жанг билан) фатҳ қилдилар ва унинг аҳлидан кўчиб кетганлар жангдан кейин жало (кўчиб кетиш) шарти билан тушдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 2843-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни атир суртар эдим, кейин у завжалари орасида айланар, кейин муҳрим ҳолда — атир пуркаб — тонгга кирар эди.

Сунани Насоий, 2776-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳадийининг қалодаларини эшар эдим, сўнгра у киши уни (Маккага) жўнатардилар, кейин эса ҳадий ўз жойига (қурбонлик ўрнига) етиб боргунча, иҳромдан чиққан (ҳалол)…

Сунани Насоий, 1569-ҳадисИкки ҳайит намози китоби

Гувоҳлик бераманки, мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга ийдда ҳозир бўлдим. У хутбадан олдин намозни бошладилар, сўнг хутба қилдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 633-ҳадисАзон китоби

Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Абтаҳда кўрдим. Билол у зотнинг олдиларига келиб, намозга азон айтди (хабар берди), сўнг Билол аназа (кичик найза) билан чиқиб, уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи…

Саҳиҳи Муслим, 6287-ҳадисСаҳобалар фазилатлари

Дугоналарим олдимга келишар эди, улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан яширинишар эди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларни олдимга юборар эдилар.

Сунани Насоий, 2687-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га эҳромга кирганларида эҳромлари учун ва Жамратул-Ақабага тош отганларидан сўнг, Байтни тавоф қилишларидан олдин эҳромдан чиқишлари учун хушбўй (атир) суртдим.