حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ بَزِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - أَوْ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، - قَالَ رَأَى نَاسٌ نَارًا فِي الْمَقْبَرَةِ فَأَتَوْهَا فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْقَبْرِ وَإِذَا هُوَ يَقُولُ " نَاوِلُونِي صَاحِبَكُمْ " . فَإِذَا هُوَ الرَّجُلُ الَّذِي كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالذِّكْرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Базиъ ривоят қилди, бизга Абу Нуъайм ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Муслимдан, у Амр ибн Динордан ривоят қилиб: Менга Жобир ибн Абдуллаҳ хабар берди — ёки мен Жобир ибн Абдуллаҳдан эшитдим — у айтди: Одамлар қабристонда олов кўриб, унинг олдига келдилар. Қарасалар, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қабр ичида эканлар ва: «Соҳибингизни менга узатинг», деяётган эдилар. Қарасалар, у зикрда овозини кўтарадиган одам экан.