حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، وَعَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ عُثْمَانُ أَوْ يُزَادَ عَلَيْهِ وَزَادَ سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى أَوْ أَنْ يُكْتَبَ عَلَيْهِ وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ فِي حَدِيثِهِ أَوْ يُزَادَ عَلَيْهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ خَفِيَ عَلَىَّ مِنْ حَدِيثِ مُسَدَّدٍ حَرْفُ وَأَنْ .
Бизга Мусаддад ва Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилиб дедилар: Бизга Ҳафс ибн Ғиёс Ибн Журайждан, у Сулаймон ибн Мусодан, ҳамда Абуз Зубайрдан, у Жобирдан шу ҳадисни ривоят қилди. Абу Довуд деди: Усмон «ёки унинг устига (нарса) қўшилишидан» деди ва Сулаймон ибн Мусо «ёки унинг устига ёзилишидан» (сўзини) қўшди. Мусаддад эса ўз ҳадисида «ёки унинг устига қўшилишидан» (сўзини) зикр қилмади. Абу Довуд деди: Мусаддаднинг ҳадисидан менга «ва ан» (ёки ... -дан) ҳарфи яширин қолди (эшитмай қолдим).