حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَوْصِلِيُّ أَبُو عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ، أَخْبَرَنَا نَافِعٌ، قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَاجَةٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَضَى ابْنُ عُمَرَ حَاجَتَهُ فَكَانَ مِنْ حَدِيثِهِ يَوْمَئِذٍ أَنْ قَالَ مَرَّ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سِكَّةٍ مِنَ السِّكَكِ وَقَدْ خَرَجَ مِنْ غَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا كَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَتَوَارَى فِي السِّكَّةِ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الْحَائِطِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ ضَرَبَ ضَرْبَةً أُخْرَى فَمَسَحَ ذِرَاعَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلاَمَ وَقَالَ " إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ السَّلاَمَ إِلاَّ أَنِّي لَمْ أَكُنْ عَلَى طُهْرٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ حَدِيثًا مُنْكَرًا فِي التَّيَمُّمِ . قَالَ ابْنُ دَاسَةَ قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يُتَابَعْ مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ عَلَى ضَرْبَتَيْنِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرَوَوْهُ فِعْلَ ابْنِ عُمَرَ .
Бизга Аҳмад ибн Иброҳим ал-Мавсилий Абу Али ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Собит ал-Абдий хабар берди, бизга Нофиъ хабар берди, у деди: Мен Ибн Умар билан бир иш билан Ибн Аббоснинг олдига бордим. Ибн Умар ўз ишини битирди. Ўша кунги гапидан бири шу бўлдики, у деди: Бир киши кўчалардан бирида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдидан ўтди, ҳолбуки у киши катта ёки кичик ҳожатдан чиққан эдилар. У салом берди, лекин унга жавоб қайтармадилар, ҳатто у киши кўчада деярли кўздан ғойиб бўлай деганда, икки қўлларини деворга уриб, улар билан юзларини маш қилдилар, сўнг яна бир уриб, икки билакларини маш қилдилар, кейин у кишига саломни қайтардилар ва: «Сенинг саломингни қайтаришимга, мен тоза эмаслигимдан бошқа нарса тўсқинлик қилмади», дедилар. Абу Довуд деди: Мен Аҳмад ибн Ҳанбалнинг шундай деганини эшитдим: Муҳаммад ибн Собит таяммум ҳақида мункар бир ҳадис ривоят қилди. Ибн Доса деди: Абу Довуд деди: Муҳаммад ибн Собит ушбу қиссада Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан икки уриш ҳақида мувофақат қилинмади, уни Ибн Умарнинг иши сифатида ривоят қилишди.