حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي رِزْمَةَ، سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ، قَالَ رَجُلٌ لِشُعْبَةَ خَالَفَكَ سُفْيَانُ . قَالَ دَمَغْتَنِي . وَبَلَغَنِي عَنْ يَحْيَى بْنِ مَعِينٍ قَالَ كُلُّ مَنْ خَالَفَ سُفْيَانَ فَالْقَوْلُ قَوْلُ سُفْيَانَ .
Бизга Ибн Абу Ризма ривоят қилди, у деди: мен отамни шундай деганини эшитдим: бир киши Шуъбага: «Суфён сенга мухолиф бўлди» деди. У: «Сен мени енгдинг» деди. Ва менга Яҳё ибн Маъиндан етиб келдики, у деди: «Суфёнга мухолиф бўлган ҳар ким — тўғри сўз Суфённинг сўзидир».