حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنِي يُونُسُ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا الزِّنَادِ عَنْ بَيْعِ الثَّمَرِ، قَبْلَ أَنْ يَبْدُوَ، صَلاَحُهُ وَمَا ذُكِرَ فِي ذَلِكَ فَقَالَ كَانَ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ يُحَدِّثُ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ كَانَ النَّاسُ يَتَبَايَعُونَ الثِّمَارَ قَبْلَ أَنْ يَبْدُوَ صَلاَحُهَا فَإِذَا جَدَّ النَّاسُ وَحَضَرَ تَقَاضِيهِمْ قَالَ الْمُبْتَاعُ قَدْ أَصَابَ الثَّمَرَ الدُّمَانُ وَأَصَابَهُ قُشَامٌ وَأَصَابَهُ مُرَاضٌ عَاهَاتٌ يَحْتَجُّونَ بِهَا فَلَمَّا كَثُرَتْ خُصُومَتُهُمْ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَالْمَشُورَةِ يُشِيرُ بِهَا " فَإِمَّا لاَ فَلاَ تَتَبَايَعُوا الثَّمَرَةَ حَتَّى يَبْدُوَ صَلاَحُهَا " . لِكَثْرَةِ خُصُومَتِهِمْ وَاخْتِلاَفِهِمْ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Анбаса ибн Холид ривоят қилди, менга Юнус ривоят қилди, айтди: Абуз-Зинодан мевани унинг яроқлилиги билинмасдан олдин сотиш ва бу ҳақда нима айтилгани тўғрисида сўрадим. У деди: Урва ибн Зубайр Саҳл ибн Абу Ҳасмадан, у Зайд ибн Собитдан ривоят қилиб айтар эди: Одамлар меваларни уларнинг яроқлилиги билинмасдан олдин олди-сотди қилишар эди. Ҳосил етилиб, ҳисоб-китоб вақти етганда, олувчи: «мевага думон (чириш) тегди, қушом тегди, муроз тегди» деб, бу офатларни далил қилар эдилар. Уларнинг низолари Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида кўпайгач, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, гўё маслаҳат бергандек: «Энди агар ундай қилмасангиз, унда мевани, токи унинг яроқлилиги билинмагунча олди-сотди қилманглар», дедилар — уларнинг низолари ва ихтилофлари кўплиги сабабли.