3411-ҳадисСунани Абу Довуд · Савдо китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَبِي الزَّرْقَاءِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بُرْقَانَ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ فَحَزَرَ وَقَالَ عِنْدَ قَوْلِهِ وَكُلَّ صَفْرَاءَ وَبَيْضَاءَ يَعْنِي الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ لَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Саҳл ар-Рамлий ривоят қилди, бизга Зайд ибн Абуз Зарқў Жаъфар ибн Бурқондан унинг исноди ва маъноси билан ривоят қилди. У деди: «Фахазара» (тахминлади) деди ва «ҳар бир сариқ ва оқ» деган сўзи ҳақида: яъни олтин ва кумуш унга (Набийга) тегишли, деди.