حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا كَثِيرٌ، - يَعْنِي ابْنَ هِشَامٍ - عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بُرْقَانَ، حَدَّثَنَا مَيْمُونٌ، عَنْ مِقْسَمٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حِينَ افْتَتَحَ خَيْبَرَ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ زَيْدٍ قَالَ فَحَزَرَ النَّخْلَ وَقَالَ فَأَنَا أَلِي جُذَاذَ النَّخْلِ وَأُعْطِيكُمْ نِصْفَ الَّذِي قُلْتُ .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилди, бизга Касир — яъни ибн Ҳишом — Жаъфар ибн Бурқондан ривоят қилди, бизга Маймун Миқсамдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбарни фатҳ қилганларида — кейин Зайд ҳадисига ўхшаш зикр қилди. У деди: Хурмони тахминлади ва: Мен хурмони кесишни (жузоз) ўз зиммамга оламан ва сизларга айтганимнинг ярмини бераман, деди.