حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَمَّتِهِ، أَنَّهَا سَأَلَتْ عَائِشَةَ رضى الله عنها فِي حِجْرِي يَتِيمٌ أَفَآكُلُ مِنْ مَالِهِ فَقَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَطْيَبِ مَا أَكَلَ الرَّجُلُ مِنْ كَسْبِهِ وَوَلَدُهُ مِنْ كَسْبِهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён Мансурдан, у Иброҳимдан, у Умора ибн Умайрдан, у унинг аммасидан хабар бердики, у Оиша розияллаҳу анҳодан сўради: Менинг тарбиямда етим бор, унинг молидан еяйми? Шунда у: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, киши ейдиган энг покиза нарсалардан бири ўз касбидир ва унинг фарзанди ҳам унинг касбидандир» деди, деди.