حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " وَلَدُ الرَّجُلِ مِنْ كَسْبِهِ مِنْ أَطْيَبِ كَسْبِهِ فَكُلُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَمَّادُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ زَادَ فِيهِ " إِذَا احْتَجْتُمْ " . وَهُوَ مُنْكَرٌ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ва Усмон ибн Абу Шайба — маъно (бир) — ривоят қилдилар, улар: Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар Шуъбадан, у ал-Ҳакамдан, у Умора ибн Умайрдан, у онасидан, у Оишадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у: «Кишининг фарзанди унинг касбидандир, энг покиза касбидандир. Бас, уларнинг молларидан енглар» деди. Абу Довуд деди: Ҳаммод ибн Абу Сулаймон унда «агар муҳтож бўлсангиз» деган сўзни қўшди. Бу мункардир.