حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَى، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ الْعُمْرَى أَنْ يَقُولَ الرَّجُلُ لِلرَّجُلِ هُوَ لَكَ مَا عِشْتَ فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ فَهُوَ لَهُ وَلِوَرَثَتِهِ وَالرُّقْبَى هُوَ أَنْ يَقُولَ الإِنْسَانُ هُوَ لِلآخِرِ مِنِّي وَمِنْكَ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Жарроҳ, Убайдуллаҳ ибн Мусодан, у Усмон ибн Асваддан, у Мужоҳиддан ривоят қилди. У деди: Умро шуки, киши бошқа кишига: «У сен тирик экансан сенникидир», дейишидир. Қачон шундай деса, у (нарса) ўшанинг ва унинг ворислариники бўлади. Руқбо эса, кишининг: «У мендан ва сендан кейин тирик қолганга тегишлидир», дейишидир.