حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ الْحَوْطِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ شُرَحْبِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَعْطَى كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ فَلاَ وَصِيَّةَ لِوَارِثٍ وَلاَ تُنْفِقُ الْمَرْأَةُ شَيْئًا مِنْ بَيْتِهَا إِلاَّ بِإِذْنِ زَوْجِهَا " . فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ الطَّعَامَ قَالَ " ذَاكَ أَفْضَلُ أَمْوَالِنَا " . ثُمَّ قَالَ " الْعَارِيَةُ مُؤَدَّاةٌ وَالْمِنْحَةُ مَرْدُودَةٌ وَالدَّيْنُ مَقْضِيٌّ وَالزَّعِيمُ غَارِمٌ " .
Бизга Абдулваҳҳоб ибн Нажда ал-Ҳавтий, бизга Ибн Айёш Шураҳбил ибн Муслимдан ривоят қилди. У деди: Абу Умомани эшитдим, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деяётганларини эшитдим: «Албатта, Аллаҳ азза ва жалла ҳар бир ҳақ эгасига ҳаққини берган, шунинг учун ворисга васият йўқдир. Аёл киши эридан бошқасига уйидан бирор нарсани унинг изнисиз инфоқ қилмайди». «Эй Расулуллаҳ, таом ҳам-а?» дейилди. У: «У мол-мулкимизнинг энг афзалидир», дедилар. Сўнг: «Ария қайтариладиган, минҳа (сутидан фойдаланиш учун берилган жонивор) қайтариладиган, қарз тўланадиган, кафил (зомин) тўловчидир», дедилар.