حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، نَحْوَهُ عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَوْرَاتُنَا مَا نَأْتِي مِنْهَا وَمَا نَذَرُ قَالَ " احْفَظْ عَوْرَتَكَ إِلاَّ مِنْ زَوْجَتِكَ أَوْ مَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا كَانَ الْقَوْمُ بَعْضُهُمْ فِي بَعْضٍ قَالَ " إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ لاَ يَرَيَنَّهَا أَحَدٌ فَلاَ يَرَيَنَّهَا " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا كَانَ أَحَدُنَا خَالِيًا قَالَ " اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ يُسْتَحْيَا مِنْهُ مِنَ النَّاسِ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, (ҳ) ва бизга ибн Башшор ривоят қилди, бизга Яҳё шунга ўхшаш Баҳз ибн Ҳакиймдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилди. У деди: Мен: «Ё Расулуллаҳ, авратларимизни қайсидан сақлайлик ва қайсини (очиқ) қолдирайлик?» дедим. У: «Авратингни хотинингдан ёки қўл остингдаги (чўридан) бошқадан сақла» деди. Мен: «Ё Расулуллаҳ, одамлар бир-бирлари билан бирга бўлса-чи?» дедим. У: «Агар уни ҳеч ким кўрмаслигига қодир бўлсанг, ҳеч ким уни кўрмасин» деди. Мен: «Ё Расулуллаҳ, биримиз ёлғиз бўлса-чи?» дедим. У: «Аллаҳ Ундан ҳаё қилишга одамлардан кўра ҳақлироқдир» деди.