أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عُوَيْمِرًا الْعَجْلاَنِيَّ جَاءَ إِلَى عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ فَقَالَ أَرَأَيْتَ يَا عَاصِمُ لَوْ أَنَّ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً أَيَقْتُلُهُ فَيَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ سَلْ لِي يَا عَاصِمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ . فَسَأَلَ عَاصِمٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا حَتَّى كَبُرَ عَلَى عَاصِمٍ مَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَجَعَ عَاصِمٌ إِلَى أَهْلِهِ جَاءَهُ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ يَا عَاصِمُ مَاذَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمٌ لِعُوَيْمِرٍ لَمْ تَأْتِنِي بِخَيْرٍ قَدْ كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْأَلَةَ الَّتِي سَأَلْتَ عَنْهَا . فَقَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أَسْأَلَ عَنْهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَقْبَلَ عُوَيْمِرٌ حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَطَ النَّاسِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ نَزَلَ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ فَاذْهَبْ فَائْتِ بِهَا " . قَالَ سَهْلٌ فَتَلاَعَنَا وَأَنَا مَعَ النَّاسِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا فَرَغَ عُوَيْمِرٌ قَالَ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا . فَطَلَّقَهَا ثَلاَثًا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар бериб, деди: бизга Ибн Қосим, Моликдан ривоят қилди. (Молик) деди: менга Ибн Шиҳоб ривоят қилдики, унга Саҳл ибн Саъд ас-Соидий хабар беришича, Уваймир ал-Ажлоний Осим ибн Адийнинг олдига келиб: «Айтинг-чи, эй Осим, агар бир киши хотинининг олдида (бегона) бир эркакни топиб қолса, уни ўлдирадими? У ҳолда уни (қасос сифатида) ўлдиришадими? Ёки у қандай қилсин? Эй Осим, мен учун Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бу ҳақда сўраб бер,» деди. Шунда Осим Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради. Лекин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бу масалаларни ёқтирмадилар ва уларни қораладилар, ҳатто Осимга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитгани оғир ботди. Осим аҳли олдига қайтиб келганида, Уваймир унинг олдига келиб: «Эй Осим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сенга нима дедилар?» деди. Осим Уваймирга: «Сен менга яхшилик келтирмадинг. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сен сўраган масалани ёқтирмадилар,» деди. Уваймир: «Аллаҳга қасамки, мен бу ҳақда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрамагунча тўхтамайман,» деди. Сўнгра Уваймир йўлга тушиб, одамларнинг ўртасида турган Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келди-да: «Эй Расулуллаҳ, айтинг-чи, бир киши хотинининг олдида (бегона) бир эркакни топиб қолса, уни ўлдирадими? У ҳолда сиз уни (қасос сифатида) ўлдирасизми? Ёки у қандай қилсин?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сен ва сенинг соҳибанг (хотининг) ҳақида (оят) нозил бўлди, бор, уни олиб кел,» дедилар. Саҳл деди: шунда улар иккови мулўана қилдилар (бир-бирларига лаънат ўқиб қасам ичдилар), мен эса Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларида одамлар билан бирга эдим. Уваймир тугатиб бўлгач: «Эй Расулуллаҳ, агар уни (яна) ушлаб турсам, мен унга (туҳмат қилиб) ёлғон айтган бўламан,» деди-да, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга буюрмасдан олдин уни уч талақ қилди.