حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ الْعُمَرِيُّ، حَدَّثَنِي الْمُثَنَّى بْنُ يَزِيدَ، عَنْ مَطَرٍ الْوَرَّاقِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ قَالَ " وَمَنْ أَعَانَ عَلَى خُصُومَةٍ بِظُلْمٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга Али ибн Ҳусайн ибн Иброҳим, бизга Умар ибн Юнус, бизга Осим ибн Муҳаммад ибн Зайд ал-Умарий, менга Мусанно ибн Язид Матар ал-Варроқдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан унинг маъноси билан ривоят қилди. У: «Ким зулм билан бир даъвога ёрдам берса, бас, у Аллаҳ азза ва жалланинг ғазаби билан қайтибди», дедилар.