حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ رَاشِدٍ، قَالَ جَلَسْنَا لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَخَرَجَ إِلَيْنَا فَجَلَسَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ حَالَتْ شَفَاعَتُهُ دُونَ حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ فَقَدْ ضَادَّ اللَّهَ وَمَنْ خَاصَمَ فِي بَاطِلٍ وَهُوَ يَعْلَمُهُ لَمْ يَزَلْ فِي سَخَطِ اللَّهِ حَتَّى يَنْزِعَ عَنْهُ وَمَنْ قَالَ فِي مُؤْمِنٍ مَا لَيْسَ فِيهِ أَسْكَنَهُ اللَّهُ رَدْغَةَ الْخَبَالِ حَتَّى يَخْرُجَ مِمَّا قَالَ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус, бизга Зуҳайр, бизга Умора ибн Ғазийя Яҳё ибн Рошиддан ривоят қилди. У деди: Биз Абдуллаҳ ибн Умарни (кутиб) ўтирдик. У олдимизга чиқиб, ўтирди ва: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деяётганларини эшитдим», деди: «Кимнинг шафоати Аллаҳнинг ҳадларидан бир ҳаднинг олдини олса (тўсиб қўйса), бас, у Аллаҳга қаршилик қилибди. Ким ботил ишда даъволашса, ҳолбуки уни билиб турса, ундан воз кечмагунча доимо Аллаҳнинг ғазабида бўлади. Ким бир мўмин ҳақида унда йўқ нарсани айтса, Аллаҳ уни айтган нарсасидан чиқмагунча радғатал-хабол (дўзахдагиларнинг йиринги)да жойлайди».