حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ قَيْسٍ الْمَاصِرُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قُرَّةَ، قَالَ كَانَ حُذَيْفَةُ بِالْمَدَائِنِ فَكَانَ يَذْكُرُ أَشْيَاءَ قَالَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فِي الْغَضَبِ فَيَنْطَلِقُ نَاسٌ مِمَّنْ سَمِعَ ذَلِكَ مِنْ حُذَيْفَةَ فَيَأْتُونَ سَلْمَانَ فَيَذْكُرُونَ لَهُ قَوْلَ حُذَيْفَةَ فَيَقُولُ سَلْمَانُ حُذَيْفَةُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُ فَيَرْجِعُونَ إِلَى حُذَيْفَةَ فَيَقُولُونَ لَهُ قَدْ ذَكَرْنَا قَوْلَكَ لِسَلْمَانَ فَمَا صَدَّقَكَ وَلاَ كَذَّبَكَ . فَأَتَى حُذَيْفَةُ سَلْمَانَ وَهُوَ فِي مَبْقَلَةٍ فَقَالَ يَا سَلْمَانُ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تُصَدِّقَنِي بِمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ سَلْمَانُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَغْضَبُ فَيَقُولُ فِي الْغَضَبِ لِنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ وَيَرْضَى فَيَقُولُ فِي الرِّضَا لِنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ أَمَا تَنْتَهِي حَتَّى تُوَرِّثَ رِجَالاً حُبَّ رِجَالٍ وَرِجَالاً بُغْضَ رِجَالٍ وَحَتَّى تُوقِعَ اخْتِلاَفًا وَفُرْقَةً وَلَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ فَقَالَ " أَيُّمَا رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي سَبَبْتُهُ سَبَّةً أَوْ لَعَنْتُهُ لَعْنَةً فِي غَضَبِي - فَإِنَّمَا أَنَا مِنْ وَلَدِ آدَمَ أَغْضَبُ كَمَا يَغْضَبُونَ وَإِنَّمَا بَعَثَنِي رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ - فَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ صَلاَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . وَاللَّهِ لَتَنْتَهِيَنَّ أَوْ لأَكْتُبَنَّ إِلَى عُمَرَ .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зоида ибн Қудома ас-Сақафий ривоят қилди, бизга Умар ибн Қайс ал-Мосир ривоят қилди, Амр ибн Абу Қуррадан: У деди: Ҳузайфа Мадоинда эди. У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ғазаб пайтида саҳобаларидан баъзи кишиларга айтган нарсаларни зикр қиларди. Буни Ҳузайфадан эшитганлардан баъзи кишилар Салмоннинг олдига бориб, унга Ҳузайфанинг сўзини зикр қилардилар. Салмон деди: «Ҳузайфа ўзи айтаётган нарсани билувчироқдир.» Улар Ҳузайфага қайтиб унга дедилар: «Сенинг сўзингни Салмонга зикр қилдик, у на сени тасдиқлади, на ёлғонга чиқарди.» Шунда Ҳузайфа Салмоннинг олдига келди, у кўкатзорда эди. У деди: «Эй Салмон, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган нарсамда мени тасдиқлашингга сени нима тўсди?» Салмон деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ғазабланар ва ғазабда саҳобаларидан баъзи кишиларга гапирар эдилар, рози бўлар ва ризода саҳобаларидан баъзи кишиларга гапирар эдилар. Сен тохтамайсанми, токи баъзи кишиларга баъзи кишиларнинг муҳаббатини, баъзи кишиларга баъзи кишиларнинг адоватини мерос қилиб қолдирасан ва токи ихтилоф ва тафриқа келтириб чиқарасан? Сен биласанки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба қилиб дедилар: ‹Умматимдан қайси бир кишини ғазабимда сўккан ёки лаънатлаган бўлсам — чунки мен Одам фарзандиданман, улар ғазаблангани каби ғазабланаман, мен фақат оламларга раҳмат қилиб юборилдим — буни уларга қиёмат куни раҳмат ва саловот қилгин.›» Аллаҳга қасамки, албатта тохтайсан, ёки Умарга хат ёзаман.