حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْثَرٌ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ شُرَيْحِ، بْنِ هَانِئٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ " . قَالَ فَأَتَيْتُ عَائِشَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَذْكُرُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثًا إِنْ كَانَ كَذَلِكَ فَقَدْ هَلَكْنَا . فَقَالَتْ إِنَّ الْهَالِكَ مَنْ هَلَكَ بِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا ذَاكَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ " . وَلَيْسَ مِنَّا أَحَدٌ إِلاَّ وَهُوَ يَكْرَهُ الْمَوْتَ . فَقَالَتْ قَدْ قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ بِالَّذِي تَذْهَبُ إِلَيْهِ وَلَكِنْ إِذَا شَخَصَ الْبَصَرُ وَحَشْرَجَ الصَّدْرُ وَاقْشَعَرَّ الْجِلْدُ وَتَشَنَّجَتِ الأَصَابِعُ فَعِنْدَ ذَلِكَ مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ .
Бизга Саид ибн Амр ал-Ашъасий ривоят қилди, бизга Абсар Мутаррифдан, у Омирдан, у Шурайҳ ибн Ҳонидан, у Абу Ҳурайрадан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким Аллаҳга учрашишни яхши кўрса, Аллаҳ ҳам унга учрашишни яхши кўради. Ким Аллаҳга учрашишни ёмон кўрса, Аллаҳ ҳам унга учрашишни ёмон кўради». У деди: Мен Оишанинг олдига келиб: «Эй мўминлар онаси, мен Абу Ҳурайрани Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан бир ҳадис зикр қилаётганини эшитдим. Агар шундай бўлса, биз ҳалок бўлибмиз» дедим. У: «Ҳалок бўлувчи — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўзи билан ҳалок бўлган кишидир. У нима экан?» деди. Мен: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Ким Аллаҳга учрашишни яхши кўрса, Аллаҳ ҳам унга учрашишни яхши кўради. Ким Аллаҳга учрашишни ёмон кўрса, Аллаҳ ҳам унга учрашишни ёмон кўради› дедилар. Биздан эса ўлимни ёмон кўрмайдиган бирор киши йўқ» дедим. У: «Буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтганлар, лекин у сен ўйлаган нарса эмас. Балки кўз тикилиб (телмуриб) қолганида, кўкрак хириллаганида, тери жунжикканида ва бармоқлар тортишганида — мана ўшанда ким Аллаҳга учрашишни яхши кўрса, Аллаҳ ҳам унга учрашишни яхши кўради; ким Аллаҳга учрашишни ёмон кўрса, Аллаҳ ҳам унга учрашишни ёмон кўради» деди.