Сунани Насоий — 1834-ҳадис

Жанозалар китоби · Аллаҳга висол қилишни севган киши

1834-ҳадисСунани Насоий · Жанозалар китоби

أَخْبَرَنَا هَنَّادٌ، عَنْ أَبِي زُبَيْدٍ، - وَهُوَ عَبْثَرُ بْنُ الْقَاسِمِ - عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ شُرَيْحٌ فَأَتَيْتُ عَائِشَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَذْكُرُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثًا إِنْ كَانَ كَذَلِكَ فَقَدْ هَلَكْنَا ‏.‏ قَالَتْ وَمَا ذَاكَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ ‏"‏ ‏.‏ وَلَكِنْ لَيْسَ مِنَّا أَحَدٌ إِلاَّ وَهُوَ يَكْرَهُ الْمَوْتَ قَالَتْ قَدْ قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ بِالَّذِي تَذْهَبُ إِلَيْهِ وَلَكِنْ إِذَا طَمَحَ الْبَصَرُ وَحَشْرَجَ الصَّدْرُ وَاقْشَعَرَّ الْجِلْدُ فَعِنْدَ ذَلِكَ مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ ‏.‏

Бизга Ҳаннод хабар берди, у Абу Зубайддан — у Абсар ибн ал-Қосимдир — у Мутаррифдан, у Омирдан, у Шурайҳ ибн Ҳонийдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким Аллаҳга рўбарў бўлишни севса, Аллаҳ ҳам унга рўбарў бўлишни севади; ким Аллаҳга рўбарў бўлишни ёмон кўрса, Аллаҳ ҳам унга рўбарў бўлишни ёмон кўради,» дедилар. Шурайҳ деди: Мен Оишанинг олдига келдим ва: «Эй мўминлар онаси, мен Абу Ҳурайранинг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир ҳадис зикр қилганини эшитдим, агар у шундай бўлса, биз ҳалок бўлибмиз,» дедим. У: «У нима?» деди. Мен: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Ким Аллаҳга рўбарў бўлишни севса, Аллаҳ ҳам унга рўбарў бўлишни севади; ким Аллаҳга рўбарў бўлишни ёмон кўрса, Аллаҳ ҳам унга рўбарў бўлишни ёмон кўради,› дедилар. Аммо биздан ўлимни ёмон кўрмайдиган ҳеч ким йўқ-ку,» дедим. У деди: «Буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) айтганлар, аммо бу сен тушунаётган нарса эмас. Балки кўз тикилиб қолганда, кўкрак хириллаганда ва тери жунжикканда, ана ўшанда — ким Аллаҳга рўбарў бўлишни севса, Аллаҳ ҳам унга рўбарў бўлишни севади; ким Аллаҳга рўбарў бўлишни ёмон кўрса, Аллаҳ ҳам унга рўбарў бўлишни ёмон кўради.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 6826-ҳадисЗикр, дуо ва тавба китоби

Ким Аллаҳга учрашишни яхши кўрса, Аллаҳ ҳам унга учрашишни яхши кўради. Ким Аллаҳга учрашишни ёмон кўрса, Аллаҳ ҳам унга учрашишни ёмон кўради Эй мўминлар онаси, мен Абу Ҳурайрани Расулуллаҳ…

Сунани Термизий, 1067-ҳадисЖаноза китоби

Ким Аллаҳга рўбарў бўлишни севса, Аллаҳ унга рўбарў бўлишни севади; ким Аллаҳга рўбарў бўлишни ёмон кўрса, Аллаҳ унга рўбарў бўлишни ёмон кўради, Эй Аллаҳнинг Расули, ҳаммамиз ўлимни ёмон…

Саҳиҳи Муслим, 4805-ҳадисҲукумат китоби

Имомларингизнинг энг яхшилари шундайларки, уларни сиз севасиз ва улар сизни севади, сиз уларга дуо қиласиз ва улар сизга дуо қилади. Имомларингизнинг энг ёмонлари эса шундайларки, уларни сиз ёмон кўрасиз ва улар…

Сунани Абу Довуд, 4089-ҳадисКийим китоби

Бизга фойда берадиган, ўзингга зарар бермайдиган бир сўз (айт) Биз душман билан тўқнашганимизда, фалончи ҳамла қилиб найза санчганини ва: ‹Буни мендан ол, мен ғифорий йигитман› деганини кўрганингда эди! Унинг…

Саҳиҳул Бухорий, 3147-ҳадисХумс китоби

Аллаҳ Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни мағфират қилсин, Қурайшга беради-ю, бизни қолдиради, ҳолбуки бизнинг қиличларимиздан уларнинг қонлари томиб турибди Мендан сизлар ҳақида етган гап нима эди? Эй…

Саҳиҳул Бухорий, 3606-ҳадисПайғамбар ва саҳобалар фазилатлари

Эй Расулуллаҳ, биз жоҳилият ва ёмонликда эдик, Аллаҳ бизга мана шу яхшиликни келтирди; бу яхшиликдан кейин (яна) ёмонлик борми? Ҳа Ўша ёмонликдан кейин яхшилик борми? Ҳа, лекин унда тутун (хира) бор Унинг…