3625-ҳадисСунани Абу Довуд · Қазолик китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَبُو الأَصْبَغِ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الْحَدِيثِ وَبِإِسْنَادِهِ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ، مِنْ مُزَيْنَةَ مِمَّنْ كَانَ يَتَّبِعُ الْعِلْمَ وَيَعِيهِ يُحَدِّثُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَاهُ .
Бизга Абдулазиз ибн Яҳё Абул-Асбағ ривоят қилди, менга Муҳаммад — яъни ибн Салама — ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Зуҳрийдан, шу ҳадисни ва унинг иснодини ривоят қилди, у деди: Менга Музайнадан илмга эргашадиган ва уни англайдиган кишилардан бир киши ривоят қилдики, у Саид ибнул-Мусайябга ҳадис айтар эди. Ва у ҳадисни маъноси билан давом эттирди.